Nie jedz cudzej bułki! wkurzona Jadwiga niemal krzyczała, nie ukrywając gniewu. Kogo tu mamy grać? Wszyscy już opuścili dom. Bo wiedziałaś, jak bardzo potrzebujemy tego mieszkania! Nie my, a
To moja siostra, zmęczony westchnął Łukasz. Znużony słuchaniem kolejnych skarg żony, dodał: I ona najwięcej zasłużyła na tę kawalerkę! To właśnie Irena opiekowała się babcią, kiedy ta ledwo chodziła. Irena chodziła po sklepach, płaciła za media, woziła babcię do szpitala. A ja proponowałem ci, byś sama się tym zajęła! Zawsze siedzisz w domu
Mam troje dzieci! Troje! A ty chcesz, żebym była starą babcią! wykrzyknęła Jadwiga, zaciśnięta w piersi.
Dwaj chodzą do szkoły, trzeci do przedszkola, szyderczo dodał Olek. A ty cały dzień w domu harujesz. Gdybyś chociaż na godzinę z babcią się wybrała, mieszkanie byłoby nasze. Więc przestań się męczyć i nie liczyć cudze pieniądze! Nie podoba ci się nasz dom? Może w końcu wyjdziesz do pracy, wtedy kupimy coś większego.
Co za mężczyzna! Nie potrafisz zarobić, więc wypędzasz żonę z pracy! zachichotała Jadwiga. W rzeczywistości Łukasz zarabiał przyzwoicie, ale żona nie umiała oszczędzać i nie chciała, aby rozliczenia były uczciwe.
Dość! grzmotnął mężczyzna, uderzając dłonią w stół i odstawiając talerz z zupą, którego nawet nie dotknął. Straciłem apetyt. I zapamiętaj, nie chcę już słuchać, że mojej siostry los był wyjątkowy. Ona zasłużyła na spadek, zrozumiano?
Jadwiga milczała, jedynie skreślona miną. Tak, zasłużyła! Dwudziestoletnia dziewczyna właśnie dostała trójpokojowe mieszkanie w samym sercu Warszawy, z nowym układem pomieszczeń! Po co jej te cztery ściany? Tomasz ma troje dzieci i niewielki, ale solidny dom, który kupił przed ślubem.
Ile razy żona powtarzała, że dzieci potrzebują więcej miejsca! Każde z nich potrzebuje własnej sypialni, zwłaszcza najstarszej córeczki, której właśnie nastąpiły trzynaście lat! Musi dzielić pokój z młodszą siostrą, mającą dopiero pięć lat. Czy małe dziecko zrozumie, że nie wolno dotykać niektórych rzeczy? Oczywiście, Lidia też nie pomaga, rozrzucając wszystko po domu
Jadwiga marzyła o przeprowadzce do tego lokum. Dzieci rodziła tylko po to, by mieć pretekst. Liczyła, że babcia z litości odda mieszkanie rodzinie wielodzietnej. Nie udało się.
Gdy dowiedziała się, że babcia poważnie choruje i ma już rok życia, nadzieja powróciła z mocą. Tylko że Irena odmówiła opieki nad chorym Tomaszem, jakby nie miała innych spraw.
Zaskoczone, że testament jest na rzecz Ireny? wtrąciła się przyjaciółka Tomasza, stając po stronie staruszki. Naprawdę? Czy naprawdę myślisz, że mieszkanie miało trafić do ciebie? Nic nie zrobiłaś! Mówiłam: weźcie babcię pod swój dach, a już byście się wprowadzali.
Co mamy tu zrobić z jeszcze jedną osobą? wykrzykiwała urażona Jadwiga, licząc na poparcie przyjaciółki. Babcia odmówiła nas przyjąć, twierdzi, że chce spokoju.
Na jej miejscu też bym odmówiła. Pięcioro gości w jednym mieszkaniu, w tym troje dzieci, to przesada. Zostaw Irenę w spokoju, idź do pracy mamy wolne miejsce w firmie. Zarobki pozwolą nam wziąć kredyt.
Pomyślę, wyszeptała Jadwiga, odcinając rozmowę. Porada zamieniła się w oskarżenia. Pracować? Nie, woli kolejny potrójny poród
Postanowiła porozmawiać z Ireną, mając nadzieję, że przekona ją do rezygnacji z mieszkania albo do zamiany lokali. Irena jednak odmówiła nawet wysłuchania. Zdecydowanie zapewniła, że zrealizuje ostatnią wolę babci.
Jadwiga jeszcze raz podjęła konfrontację z Łukaszem, ale spotkała się z wybuchem. Łukasz pierwszy raz krzyczał na żonę tak, że dzieci się przestraszyły. Mała Krysia zaczęła płakać, a Lidia patrzyła na rodziców szerokimi, zdziwionymi oczami.
Dość! Twoje głupie fantazje z nudów! Nie dam już żadnej grosza! Będę sam kupował jedzenie i ubrania dzieciom, a ty zarabiaj sobie na własne zachcianki!
Tego wieczoru Łukasz wyjechał do rodziców i nie wrócił, tak rozgniewany na żonę. Cóż jej brakuje? Dobry dom, wygody, duży ogród Dlaczego tak chce zamieszkać w klaustrofobicznym mieszkaniu z sąsiadami?
Tomasz także się rozgniewał. Mężczyzna powinien stać po stronie żony inaczej to nie rodzina! Jeśli żona chce mieszkanie, ma je dostać! I można poświęcić wszystko, by to osiągnąć
***
Irena szła w ciemną ulicę. Było już późno, rzadcy przechodnie i zamglone witryny nie wprowadzały spokoju.
A oto Irenka! wynurzył się z zaułka potężny mężczyzna z szerokim uśmiechem, podchodząc do przestraszonej dziewczyny. Co, wiesz, czego ode mnie potrzebuję? Nie drż tak! zachichotał. Twoje wdzięki mnie nie interesują. Na razie, co najmniej.
Czego chce pan? Pieniędzy?
Ktoś inny już mi zapłacił. A ten człowiek potrzebuje, byś zrezygnowała z tej wspaniałej kawalerki. Rozumiesz, o co mi chodzi.
Irena mogła tylko skinąć głową. Była sama na opuszczonej ulicy, nikt nie spacerował z psem! Gdyby zaczęła się rozglądać, nie wiadomo, jak to się skończy
No to jesteś mądra, uśmiechnął się mężczyzna, dotykając ją po policzku. Jeśli zrobisz, co mówię, już się nie spotkamy. A jeśli nie spędzimy razem miłe chwile, tak mówię.
Irena pobiegła do domu, ciągle przekonana, że mężczyzna ją prześladuje i wkrótce dopadnie. Czy naprawdę Jadwiga podjęła się takiego ryzyka? A Łukasz? Czy wie, że to jego siostra?
Olek! Czy ty też w tym jesteś? szlochając, wykrzyknęła dziewczyna, gdy brat odebrał telefon. Czy to naprawdę tak ważne? Dajcie mi spokój!
Iren, co się stało? zapytał mężczyzna, prawie przerażony. Słyszysz mnie? Gdzie jesteś?
W domu Olek
Już jadę.
Mężczyzna przybył w dziesięć minut, łamiąc przepisy drogowe, nie przejmując się mandatami. Siostra była dla niego ważniejsza niż kary! Gdy Irena opowiedziała o spotkaniu, Łukasz od razu zrozumiał, co się dzieje
Złóż zawiadomienie, rzekł stanowczo. Na rogu są kamery, tego typa szybko złapią, a on pewnie przyzna się wprost.
Ale zadrżała dziewczyna, zamykając oczy. Nie postawią jej w więzieniu, ale
To nie twoja sprawa! Niech poniesie konsekwencje. Ja się z nią rozwodzę! Nie mogę pozwolić, by moje dzieci wychowywała taka kobieta. Co im wtedy wpoi?
***
Na Jadwigę wszczęto postępowanie karne, choć gorąco zaprzeczała. Nie wiedziała, że mężczyzna wynajęty do tej delikatnej sprawy nagrał wszystkie rozmowy Dzieci zerwały z nią kontakt, a rozwód został sfinalizowany błyskawicznie.
