Moja żona spała obok mnie… i nagle dostałem powiadomienie na Facebooku kobieta poprosiła mnie o dodanie do znajomych.
Dodałem ją więc.
Zaakceptowałem zaproszenie i napisałem do niej: Znamy się?
Odpisała: Słyszałam, że się ożeniłeś, ale wciąż Cię kocham.
To była koleżanka z dawnych lat. Na zdjęciu wyglądała bardzo atrakcyjnie.
Zamknąłem rozmowę, po czym spojrzałem na moją żonę, która spała spokojnie po ciężkim dniu pracy.
Patrząc na nią, pomyślałem, jak bardzo musi się przy mnie czuć bezpieczna, że tak spokojnie zasypia w naszym nowym mieszkaniu.
Jest przecież daleko od swojego rodzinnego domu, gdzie całe życie spędzała z rodziną. Kiedy była smutna lub rozżalona, zawsze mogła się wypłakać w ramionach mamy. Brat lub siostra rozśmieszali ją głupimi żartami. Tata wracał z pracy z jej ulubionymi słodyczami tyle wsparcia i miłości miała na wyciągnięcie ręki… A teraz ufa mi tak bardzo.
Wszystkie te myśli napłynęły do mnie naraz, więc sięgnąłem po telefon i nacisnąłem Zablokuj.
Odłożyłem go na bok i przytuliłem się do żony, powoli zasypiając.
Jestem dorosłym mężczyzną, nie dzieckiem. Przysięgałem jej miłość i wierność, i te słowa są dla mnie święte. Będę walczył o to każdego dnia, by pozostać człowiekiem, który nigdy nie zdradzi swojej żony, ani nie zawiedzie swojej rodzinyGdy żona poruszyła się lekko przez sen, uśmiechnąłem się, czując, jak jej oddech uspokaja i koi moje myśli. Wiedziałem wtedy, że każda pokusa choćby najpiękniej opakowana wspomnieniami nigdy nie zastąpi ciepła tej obecności obok mnie.
W tej chwili zrozumiałem, że szczęście to nie powiew dawnych emocji, lecz codzienny wybór i wspólna droga, po której idziemy razem. Oplotłem ją ramieniem czulej, niż zwykle i zamknąłem oczy z wdzięcznością, że to właśnie ona jest moim domem.
A na ekranie telefonu, cicho i niepostrzeżenie, powiadomienia przestały mieć jakiekolwiek znaczenie.
