Była teściowa śledzi naszą rodzinę.
Moja była teściowa, Małgorzata, ma 52 lata i jest mamą mojej zmarłej żony, Kingi. Pobralismy się, gdy miałem 23 lata. Kinga zaszła w ciążę jeszcze przed ślubem i urodziła córkę, Zofię.
Po dwóch latach nasze wspólne życie dobiegło końca żona ciężko zachorowała, a niedługo później zmarła.
Zostałem sam z małą Zosią. Postanowiłem wtedy przenieść się do innego miasta, do rodziców. Było to bardzo wygodne: pracowałem po dziesięć godzin dziennie, a mama i tata mogli opiekować się Zosią. Na tym polegała nasza umowa.
Wkrótce zostałem awansowany i kupiłem dom oddalony o pół godziny jazdy od rodziców. Od tamtej pory Zosią opiekowali się na zmianę dziadkowie lub opiekunka, którą zatrudniłem (nalegałem, żeby rodzice mieli czas dla siebie i nie byli przeciążeni). Teraz Zosia ma już osiem lat.
Była teściowa zdecydowała się przeprowadzić do mojego miasta, żeby być bliżej wnuczki. Muszę przyznać, że było to dla mnie zaskakujące… Nie ze względu na jej powody (są całkiem zrozumiałe!), ale dlatego, że odległość dzieląca nas była ogromna prawie przez całą Polskę!
Dobrze, pomyślałem. Moja żona była jej jedynym dzieckiem, a Zosia jest jej jedyną wnuczką. Pewnie po prostu nie chce być sama.
Ale odkąd Małgorzata się przeprowadziła, zaczęły się problemy…
Przede wszystkim, jest w moim domu przez większość dnia. Tak, dosłownie cały dzień, również wtedy, gdy wracam z pracy. Jakby tego było mało, zaczęła także spędzać u mnie całe weekendy. Na wizytę to zresztą zbyt łagodne określenie ona po prostu przesiaduje od rana do wieczora.
Była teściowa zostaje nawet wtedy, gdy Zosia jest w szkole. Oto kilka jej argumentów:
Bez kobiecej ręki w domu zawsze jest bałagan. Kurz zbiera się codziennie, nie poradzisz sobie bez pomocy.
Kwiaty już więdną, za kilka dni będziesz musiał je wyrzucić.
Wczoraj po osiedlu krążyli złodzieje, ale tu nie weszli, bo byłam w domu.
Nie martw się, nie wezmę pieniędzy.
Mam wrażenie, że ona myśli, że duch swojej córki został ze mną i mieszka teraz w moim domu. Kilka razy słyszałem, jak rozmawia z kimś, mimo że nikogo poza nią tam nie było…
Po wielu rozmowach zacząłem uznawać jej zachowanie za bardzo kłopotliwe i odbierające mi prywatność. Wyglądało na to, że zrozumiała moje argumenty. Lecz…
Tydzień temu czara goryczy się przelała. Od roku i pół spotykam się z pewną dziewczyną. Ten weekend był naszym idealnym momentem na randkę w domu Zosia nocowała u moich rodziców, a ja… zaprosiłem dziewczynę do siebie.
Była kolacja, wspólny film, relaks na kanapie. Nagle słyszę huk i szelest na korytarzu. Z przerażeniem patrzę w stronę drzwi i widzę niewyraźną sylwetkę Małgorzaty, która najwyraźniej uznała, że nie musi pukać, dzwonić ani pytać przed wejściem.
Kwiaty znowu zwiędły?
Jednak zanim zdążyłem cokolwiek powiedzieć, teściowa wpadła w furię i zarzuciła mi zdradę oraz brak szacunku wobec zmarłej żony.
Byłem w szoku. Podszedłem, wyjaśniłem jej wszystko, zabrałem klucz i stanowczo poprosiłem, żeby wyszła z mojego domu:
Nie jesteś tu już mile widziana!
Była teściowa nie ma nikogo bliskiego, a wielu, także moi rodzice, radzi mi, żebym się zreflektował. Przyzwoitość? Chyba będę musiał pójść na kompromis i pozwalać czasem Zosi spędzać czas u babci, bo w końcu to jej wnuczka. Ale nasz dom pozostanie dla niej zamkniętą twierdzą. Kropka.
