Mój mąż i ja byliśmy szczęśliwym małżeństwem od 5 lat i dopiero niedawno dowiedziałam się, że zdradził mnie.
Kiedy to wszystko się zaczęło – nie mogę powiedzieć, bo nie wiem, ale za to wiem na pewno, że nie był to jeden raz. Byłam wzorową żoną, w domu zawsze panował porządek i komfortowe warunki, mimo, że pracowałem, wciąż miałam czas na wykonanie wszystkich prac domowych. Mąż zawsze mówił, że dostała mu się idealna żona, i ku mojemu zdziwieniu teściowa też mnie chwaliła. Pomimo tego, że mój mąż pracował dzień krócej niż ja, nie pomagał mi w domu, ale ja też nie nalegałam.
Wróciłam do domu zmęczona po pracy, a potem poszłam do kuchni, żeby zrobić obiad. Wyobraziłam sobie, jak będę zmęczona, kiedy będziemy mieli dziecko. Mój mąż i ja nie planowaliśmy jeszcze dzieci, myśleliśmy, że staniemy na nogi finansowo i dopiero wtedy będziemy myśleć o dzieciach. Oczywiście sama chciałam mieć dzieci, ale nie nalegałam, ponieważ byłam wyrozumiała.
Niedawno zaczęłam podejrzewać męża o zdradę, ale ponieważ nie miałam żadnych dowodów, nie mogłam nic powiedzieć mu wprost. Mąż przyszedł z pracy, powiedział, że jutro przyjedzie jego mama i zostanie z nami przez tydzień. Myślałam nawet, że mój mąż nie może nic zrobić za moimi plecami, ale okazało się, że na próżno tak ślepo mu ufałam.
Wróciłam z pracy, zobaczyłam, że moja teściowa jest już w naszym domu, sprząta kuchnię. Przywitała mnie tak ciepło, że nawet się zdziwiłam, bo nigdy tak bardzo nie okazywała swojej troski i uwagi. Szokiem było również to, że nakryła do stołu i poprosiła mnie na kolację. Już zaczęło mi się to podobać, pomyślałam, że na próżno odmawiałam jej oferowanej pomocy.
Weszłam do sypialni, żeby się przebrać i zobaczyłam, że pod łóżkiem leży czyjś stanik. Od razu poszłam do kuchni, powiedziałam o moim znalezisku. Mąż nie zaprzeczył temu i przyznał się do zdrady, ale teściowa zaczęła obwiniać mnie za wszystko.
