Mój mąż pracuje jako analityk i jest przyzwyczajony do tego, że dosłownie wszystko zamienia w analizy, statystyki i raporty. Myślę, że nawet lubi siedzieć całymi dniami przy komputerze i tworzyć wykresy kołowe, liniowe, pisać długie, oczywiste raporty itd. To naprawdę sprawia mu przyjemność.
Pewnie dlatego wymyślił Analizę Sprzątania i Gotowania w Domu, żeby sprawdzić, jaką jestem żoną. W tajemnicy przeprowadził eksperyment i przez cztery miesiące zbierał dane, aby pewnego dnia przynieść mi wydrukowany raport z tymi wszystkimi kujonowskimi słowami i wykresami.
– Wiktoria, moje sprzątanie stanowi trzydzieści siedem procent, wszystkich naszych porządków. Kolejne piętnaście procent, przypada na odwiedzające nas matki. Twój zajmuje tylko czterdzieści osiem procent. To niedopuszczalne! Jako żona i kobieta jesteś zobowiązana do sprzątania co najmniej pięćdziesięciu pięciu procent, a ja jestem zobowiązany do sprzątania, nie więcej niż dwudziestu.
Powinniście wiedzieć, jak bardzo chciałam uderzyć go w twarz. Nawet nie wiedziałam, że jestem żoną tak seksistowskiego, zapatrzonego w siebie człowieka.
Tak, jestem kobietą, ale pracuję i mam takie samo prawo do odpoczynku w domu, jak on ma prawo do sprzątania i gotowania w domu, w którym mieszka. Niech odejdzie ze swoimi statystykami. Mogę mu nie odpowiadać jako żona z siedmioprocentową różnicą, ale on i jego postawa nie odpowiadają mi w stu procentach.
