Opowiem wam, co się stało, kiedy mój kolega zrzucił walizkę i pojechał do mamy.
– Do jakiego jeszcze kociołka? zdziwił się trzydziestoletni Michał.
– No wiesz czynsz, jedzenie, pranie, sprzątanie ile zamierzasz co miesiąc wpłacać? zapytała Jagoda.
Spojrzenie jej męża, Łukasza, wydało, że nic nie zamierza.
Wszystko, co происходило wokół Jagody, było czystą przypadkowością: niewierni mężowie zdradzali żony, a żony zdradzali mężów. W domach rosły niegrzeczne, awanturnicze dzieci. Złośliwe teściowe dręczyły synowe drobnymi uwagami.
U Jagody było inaczej: w jej przytulnym świecie nie było miejsca na te niedole, a nawet z teściową się jej udało. Reszta ludzi samodzielnie wina, że nie trzymają męża na krótkiej smyczy, nie uczą dzieci i zachowują odpowiedni dystans od teściowej.
Tak było, dopóki nie przyłapała swojego męża z przyjaciółką w niewłaściwym miejscu o niewłaściwej porze. Okazało się, że nawet dom może stać się niewłaściwym miejscem, jeśli przyjdziesz do niego w złym czasie.
To było obrzydliwe, podłe, a efekt niespodzianki wymiatał: ani ona, ani on nie spodziewali się tego. Jednym dniem straciła wszystko solidny związek, męża i najbliższą przyjaciółkę.
Wieczorem przed tym wydarzeniem przygotowała pieczoną makrelę, złocistą, leżącą na podłożu z podsmażonej marchewki i cebuli. Wczoraj zjedli ją wyśmienicie, a resztę zostawiła Łukaszowi na jutro on był architektem i często pracował w domu.
Makrela Jagody była po prostu boska: najpierw rybę trzeba było pół godziny maczać w mieszance musztardy, majonezu, miodu i przypraw, potem zawinąć w folię i upiec, a na koniec podpiekać, aż nabierze chrupiącej skórki. Łukasz to uwielbiał!
W kuchni przyjaciel i jej mąż jedli makrelę i śmiali się. Na nich były tylko bokserki i koszula, a pod nią nie widać było, co dokładnie nosili.
W sypialni łóżko było rozłożone, jak w kiepskim filmie prawdziwy bałagan. Przyjaciółka się zawstydziła, a mąż zaczął paplatać: Tusia przyszła, a ciebie tutaj nie ma!.
Jagoda zgodziła się poczekać. Zgodziła się bez majtek? zapytała z ironią.
Dlaczego bez majtek? To były figi! odparł Łukasz, który już znał szczegóły przyjaźni.
Jagoda ruszyła do sypialni, zebrała stertę bielizny i rzuciła nią w twarz parze przy stole prosto na talerz z niedojedzoną tłustą rybą. Potem krótko, ale wyraźnie, wykrzyknęła znane słowa: A idźcie do diabła!.
Wyszła do salonu. Po chwili słyszała hałas przy drzwiach, a potem w progu pojawił się Łukasz, próbując ratować sytuację.
No co ty zaczynasz, szczerze? A ja jeszcze nie uporządkowałem łóżka, bo miałem projekt do dokończenia! wykrzyknął.
Dzielcie się, było tak gorąco! A wiesz, że to twoja wina, że przyszedłeś? dodała Jagoda.
Lidia, matka Łukasza, patrzyła smutno, jak jego pociąg odjeżdża w innym kierunku, stukając kolejnymi torami, tak jak mawiała babcia Jagody. Nie było już powrotu.
Mogło dojść do pojednania, ale Jagoda nie potrafiła już tego zrobić. Pamiętała, jak rano przykrywała poduszkę kołdrą, bo mieli różne kołdry, a on jeszcze spał, kiedy ona wychodziła do pracy. Teraz kołdra leżała na podłodze.
W efekcie Łukasz, po dobrym słowie, odjechał z walizką do mamy mieszkanie Jagody stało się jedynie jej własnością. A mama, dobra teściowa, z którą Jagoda miała świetne relacje, była jedyną osobą, z którą można było utrzymać kontakt na odległość.
Wtedy pojawił się dwudziestoosiemletni puchatek, syn matki, z walizką na progu małego kawalerki. A w mieszkaniu nie było już nic prócz miłości czyli marchewki i wszystkiego, co potrzebne.
Po rozwodzie Jagoda prawie rok nie mogła patrzeć na mężczyzn; sama myśl o kobiecie wywoływała mdłości. Dobrze, że nie mieli jeszcze dzieci byli razem zaledwie dwa lata, a Jagodzie skończyły się dwadzieścia cztery lata.
Czas leczył rany, i pojawił się przystojny Dawid, młodszy od niej o rok. Zaczęli się spotykać w jej mieszkaniu, on nawet kilka nocy zostawał na nocleg.
W końcu Dawid wyznał, że chce zamieszkać na stałe. Kocham cię, Jagodo, chcę spać i budzić się przy tobie, przytul się, zajączku! mówił. To było naturalne, ale Jagoda nie była gotowa.
W Polsce szczęśliwe małżeństwo to takie, w którym jeden chrapie, a drugi tego nie słyszy. Jagoda słyszała każdy hałas. Dawid chrapał niczym drwal, a przy tym podcinał jej nogi, rzucając na podłogę własne kawałki mięsa, jak baletnica w wielkiej skokach.
Po dwóch nocach takiego szczęścia Jagoda prawie nie spała. Dwa dni to mało, a on chciał zostać na stałe. Zaczęła się denerwować, że nie będzie spała spokojnie.
W rezultacie Dawidowi odmówiła stałego zamieszkania: Zapraszam cię w goście, ale na noc zostawiaj się gdzie indziej! powiedziała, a on odszedł z plecakiem.
Michał, który pojawił się po pół roku, był dobry w łóżku, ale nie radził sobie w domu mama go nie przygotowała do obowiązków domowych. W zlewie zalegały brudne kubki, a on nigdy nie umył po sobie filiżanki.
Kilka razy prosił Jagodę, by wyprała małe bielizny i skarpetki, a on nie umiał włączyć pralki. Dodatkowo, mieszkał na pieniądze z najmu jednego pokoju w domu rodziców. Nie pracował, a jedynie jadł.
Zarabiał około czterdziestu tysięcy złotych rocznie, z czego część oddawał na alimenty, bo miał córkę. Chciał przeprowadzić się od rodziców do Jagody:
Chcę spać i budzić się z tobą, Jagodo! rzekł.
Dobrze, ale najpierw ustalmy, ile wpłacisz do wspólnego kociołka. zapytała.
– Do jakiego jeszcze kociołka? zdziwił się trzynastoletni Michał.
– No wiesz czynsz, jedzenie, pranie, sprzątanie ile zamierzasz wpłacać miesięcznie? dopytała Jagoda.
Patrząc na niego, zrozumiała, że nic nie zamierza. Mieszkanie było jej, niech płaci sama! Bo i tak płynęło już tyle proszku do prania.
Czy nie chcesz się ożenić? zapytał Michał.
A ty mi proponujesz małżeństwo? odparła Jagoda.
Tak, jeśli się do siebie przytulimy! wyjaśnił.
Kluczowym było słowo jeśli i wiadomo, że nie przytulili się. Michał zniknął, ostatnie słowa miał: Jesteś zła!.
Jagoda odparła: Zła jak pierwsza żona, czy jeszcze bardziej? drwiła.
Pojawił się Sławek, przystojny i nieco pijany. Mieszkali razem, on dbał o dom, mył okna, odkurzał i wieszał pranie. Jagoda nie mogła uwierzyć, czy to szczęście?
Nagle Sławek zniknął, już przed ślubem złożył wniosek rozwodowy.
Przyszła teściowa, płacząc w słuchawce: Przyjmij go, proszę, Bóg i Jezus! Jagoda jednak już nie dbała o jego prośby.
Na trzydzieste urodziny Jagoda była piękna i samodzielna. Matka codziennie dzwoniła, pytając: Kiedy będą wnuki?. Przyjaciółki zastanawiały się, czy znajdzie kogoś godnego.
Jagoda żartowała, że nie ma odpowiedniego kandydata. Adoptowała kota, małego kociaka, którego nazwała Muszka. Był świetnym słuchaczem, nie doradzał, a jedynie mruczał, co potwierdzają psychologowie.
Wkrótce Jagoda zakochała się po uszy w przystojnym Waleriu Igo, właścicielu kilku aptek, bogatym, samodzielnym i bezdzietnym. To była prawdziwa bajka.
W dniu ślubu Jagoda stała się prawdziwą królową piękna. Mama westchnęła: Wnuki będą w zasięgu ręki!. Przyjaciółki dostały wiadomość o nadchodzącym weselu.
Waleriu podarowano luksusowe mieszkanie w centrum, a Jagoda zaprosiła go na kolację. Szybka kolacja, żarty, lekkie dotyki i obietnice: Dam ci gwiazdę! obiecał.
Niestety, gdy Waleriu poszedł do toalety, kopnął Muszkę. Kot nie złamał mu buta, nie podgryzł, po prostu przeszedł swoją drogą. Waleriu podrapał ją, a Jagoda zamarła.
To wszystko z powodu jednej kotki? zdziwił się Waleriu, który miał wrócić do domu bez jedzenia. Jagoda odpowiedziała: Nie, to po prostu szczęście nam nie dopisało.
Waleriu odszedł, mówiąc wrogie słowa, a Jagoda zamknęła mu drzwi, wyrzucając futrzany płaszcz i pierścionki na klatkę schodową.
Babcia powiedziała: Zrujnowałaś sobie życie, córeczko! Dzieci trzeba rodzić, a nie kota hodować!.
Jagoda nie przejmowała się w Polsce można mieć dzieci aż do emerytury. Babcia dodała: Jeśli kochasz wiśnie, naucz się wypluwać pestki!.
Jagoda zaczęła poszukiwania nowego męża i ojca dla przyszłego dziecka. Ktoś nazwał to rozpowszechnianiem zamieszania.
W końcu wybrała czterdziestoletniego Nikolaja rozwodnika, przystojnego i nie biednego. Nie palił, pomagał w domu, wyrzucał śmieci i chodził na zakupy.
Nie był to dzbanek miodu, a raczej kropelka smoły. Zdarzało mu się zostawiać kałużę w łazience, ale Jagoda go polubiła, bo Muszka go od razu zaakceptowała.
W te dni test ciążowy pokazał dwie kreski mama mogła wkrótce zostać babcią. Jagoda weszła do łazienki, przejść przez kałużę i wytrzeć podłogę.
Wysiedliśmy na dworze, krzycząc: Zaraz wracam! Nie zostawiajcie Muszki samej!.
Czy to było słuszne? Czy może nie? Takie są nasze polskie historie, pełne zwrotów i niespodzianek.
