Kasia myła wannę, gdy do mieszkania wpadł jak burza Roman – z twarzą wykrzywioną wściekłością i paniką.
— Co ty narobiłaś?! — krzyknął, zatrzaskując za sobą drzwi.
Kasia natychmiast się wyprostowała i wyszła do przedpokoju.
— Co się stało?! — zdziwiła się, patrząc na niego zupełnie zdezorientowana.
— Po co do niej poszłaś?! — ryknął Roman prosto w jej twarz.
— Do kogo? — Kasia szeroko otworzyła oczy.
— Do Kingi! Przecież cię prosiłem! Żebyś się nie wtrącała!
— Rom, możesz normalnie wytłumaczyć, o co chodzi?
— Powiedziałaś jej?! O nas?! — Roman ciężko oddychał i ocierał pot z czoła.
— Tak, powiedziałam. I zrozumiała, wyobrażasz sobie? Powiedziała, że nie będzie przeszkadzać naszemu szczęściu. A ja już wybieram suknię ślubną – popatrz, jaka piękna!
— Suknia? Ślub?! — Roman wybuchnął nerwowym śmiechem. — Kasia, ty w ogóle przy zdrowych zmysłach jesteś?
— Myślałam, że mi podziękujesz — szczerze powiedziała. — Zrobiłam przecież wszystko, żebyś nie musiał się męczyć. Mówiłeś, że ona jest słaba, że się załamie, jeśli odejdziesz. Ale okazała się silna. I sama cię wypuściła.
Roman powoli opadł na fotel, po czym wstał i spojrzał na Kasię tak, jakby widział ją po raz pierwszy.
— Nie rozumiesz… — urwał, złapał torbę i wyszedł, nie zamykając za sobą drzwi.
Nie mógł odejść od Kingi. Ani teraz, ani nigdy. Bo to ona wyciągnęła go z dna, gdy w portfelu miał tylko pięćset złotych. Dała mu wszystko: pracę, dach nad głową, samochód, pozycję. To, o czym tylko marzył, gdy mieszkał z kolegą w kawalerce.
Kiedyś był zwykłym sprzedawcą, żył od pensji do pensji, oszczędzał na jedzeniu, by raz w miesiącu wyjść do restauracji. Dziewczyny na niego zerkały, ale nigdy nic z tego nie wychodziło – albo mieszkały w wynajętych pokojach, albo dojeżdżały pociągami z podwarszawskich miasteczek. On zaś pragnął eleganckiego życia, dostatku, smaku sukcesu.
Tak trafił na siłownię – przez darmowy dzień próbny. I tam zauważył Kingę. Smukłą, zadbaną, pewną siebie. Starszą o dekadę, ale z takim urokiem, któremu nie sposób się oprzeć. A przede wszystkim – dobrze sytuowaną. Miała własną firmę.
Zrobił wszystko, by „przypadkiem” się z nią częściej spotykać. Pewnego dnia Kinga sama zaproponowała mu pracę – z pensją dwukrotnie wyższą niż poprzednia. Potem mieszkanie. Potem samochód. W końcu budził się każdego ranka w jej apartamencie, jeździł jej autem, pracował w jej firmie. Wszystko było już postanowione. Pozostawało tylko się zgadzać.
Lecz przyzwyczajenie do luksusu sprawiło, że przestał być wdzięczny. Zaczął uważać, że zasługuje na więcej. Tak w jego życiu pojawiła się Kasia – młoda, pełna życia, niezależna. Spotykali się w tajemnicy. Wiedziała o Kindze i chciała, by odszedł. On zwlekał.
Aż wreszcie, gdy Kasia oznajmiła, że jest w ciąży, po prostu zniknął. Nie odbierał telefonów. Wtedy ona poszła do Kingi.
Lecz Kinga nie płakała. Nie robiła scen. Wysłuchała spokojnie, podziękowała i powiedziała:
— Jeśli będziecie mieć dziecko, powinien być z wami. Nie będę przeszkadzać. Ani przez chwilę.
Gdy Roman wrócił do domu, przy drzwiach stały walizki. Kinga wręczyła mu klucze i życzyła szczęścia. Bełkotał, że Kasia wszystko przW głębi duszy jednak wiedział, że to on sam zburzył wszystko, co w życiu miał – i teraz zostanie z tym na zawsze.
