Do tej pory mocno irytuje mnie to, że moja była już prawie żona, do tej pory nie potrafi zrozumieć, dlaczego ją zostawiłem. Ona uważa, że dawała mi wszystko, co najlepsze, więc nie wie, o co mi chodzi. Moja teściowa wciąż również powtarzała, że powinienem być wdzięczny za taką żonę, która w dodatku pozwoliła mi zamieszkać w jej rodzinnym domu.
Teściowa na początku namawiała nas, abyśmy zamieszkali wszyscy pod jednym dachem, bo po co płacić obcym pieniądze za wynajem, skoro wszyscy zmieścimy się w tym przestronnym domu. Teściowa potem jednak zaczęła nam wypominać, że mieszkamy u niej i mamy się liczyć z jej słowem. Na początku żona prosił mnie, abym ignorował jej zachowanie, ale potem było tylko gorzej, bo i żona zaczęła wstawiać się za swoją matką.
Później z każdym dniem coraz częściej mówiła mi, co powinienem robić i jak. Wypominała mi każdy błąd, nie odpowiadało jej także to, ile zarabiałem, dla niej wystarczająco za mało. Uważała, że jestem złym mężem dla jej córeczki.
Powoli moja żona stawała się coraz bardziej nerwowa i zaczęła robić mi wyrzuty. Kiedy wspomniałem o tym, abyśmy wynajęli jakieś mieszkanie, żona szybko zmieniała temat.
Kiedy kupowałem sobie jakieś ubrania, bo były już schodzone a buty dziurawe, teściowa wyrzucała mi, że wydaję na siebie za dużo pieniędzy, więc żona powinna przejąć kontrolę nad wydatkami, bo ja najwidoczniej nie potrafię odpowiednio zarządzać pieniędzmi. Nie mogłem już dłużej tego znieść i kiedy żona była z teściową na zakupach, spakowałem wszystkie swoje rzeczy i pojechałem do rodziców.
Nie zamierzam wracać do żony, ponieważ nie chcę spędzić reszty życia w ten sposób. Żona dzwoniła, przepraszała, próbowała namówi mnie do powrotu, ale wiem, że ona też się nigdy nie zmieni. mnie odzyskać. Powiedziałem jej, że składam pozew o rozwód i to już moja ostateczna decyzja.
