Słuchaj, muszę Ci coś opowiedzieć, bo aż trudno mi w to wszystko uwierzyć Pół roku temu Zuzannę zostawił jej mąż, a ja starałam się ją wspierać, jak tylko potrafiłam. Robiłam co mogłam, żeby być obok niej, bo wiem, jak takie sprawy potrafią człowieka rozłożyć na łopatki. Ale ostatnio, przez ostatnie tygodnie, Zuza totalnie się ode mnie odsunęła, nie odbierała telefonów, nie odpisywała na wiadomości dosłownie zero kontaktu. Zaczęłam się martwić, czy wszystko u niej w porządku, więc postanowiłam po prostu do niej pojechać i dowiedzieć się, co się dzieje.
Przyjeżdżam, a ona przywitała mnie tak chłodno i nieprzyjemnie, jakby mnie prawie nie znała. W dodatku była cała w garach, coś tam mieszała, a ja próbowałam zagadać rzuciłam, że pięknie pachnie w mieszkaniu, bo faktycznie było czuć jakimś pysznym bigosem czy czymś, a ona od razu, na szybko, że musi sprawdzić, czy się nie przypala i uciekła z powrotem do kuchni.
Siedzę w jej salonie, patrzę na te stare meble i kwiatki na parapecie, dostaję telefon od swojego męża typowy tekst, że zostaje dłużej w pracy, bo niby mają awarię w biurze. Zresztą ostatnio niemal codziennie słyszałam to samo. Co ciekawe, Zuzanna też nagle przestała dzielić się ze mną swoim życiem, choć przecież zawsze gadałyśmy o wszystkim, nawet o jakimś chłopaku spotkanym w tramwaju czy nowych butach za dwieście złotych.
I nagle, dosłownie zaraz po mojej rozmowie z mężem, jej telefon dzwoni i leży akurat obok mnie na stoliku. Patrzę, a na wyświetlaczu wyświetla się imię mojego męża! Zdziwiłam się, odebrałam odruchowo i słyszę jego głos mówi czule do Zuzanny, że zaraz będzie, bo już bardzo za nią tęskni. Byłam w takim szoku, że przez chwilę nie mogłam się odezwać, a wszystko we mnie nagle się przewróciło.
W tamtym momencie wszystko sobie poukładałam i zrozumiałam, co się dzieje moja przyjaciółka Zuzanna spała z moim mężem za moimi plecami Muszę przyznać, że na początku byłam w szoku, czułam ogromny wstyd i rozczarowanie, ale jak wyszłam od niej z tego mieszkania, to jakby mi ktoś kilogramy zdjął z pleców. Pomyślałam przecież już nie muszę ciągnąć tego wszystkiego. On był wiecznie niezadowolony, ledwo zarabiał jakieś trzy tysiące złotych miesięcznie, a jeszcze przychodził do mnie po parę groszy na rachunki.
Potem śledziłam, ile wytrzymają razem. Wyobraź sobie po pół roku Zuzanna kopnęła go w tyłek, nie wytrzymała nawet sześciu miesięcy z tą jego pracowitością i humorem. On chyba myślał, że przyjmę go z powrotem z otwartymi ramionami jak zawsze, ale tym razem powiedziałam dosyć, koniec. Teraz mam święty spokój, żyję sobie po swojemu i nawet nie wiesz, jaką ulgę czuję bez tej toksycznej relacji.
