Pamiętam, jak kiedyś w gęstym lesie pod Bieszczadami spotkałem wiewiórkę imieniem Anna, która natrafiła na małą, osieroconą wiewiórkę o imieniu Jadwiga. Po trzech dniach uważnych obserwacji i przekonaniu się, że mała nie ma ani matki, ani ojca, Anna przyjęła ją pod swój dach, karmiła i wprowadziła w krąg własnych dzieci, jakby była jedną z nich.
Samica wiewiórki wyróżnia się tym, że przy powrocie swojego partnera, Stanisława, z pożywieniem w pysku wita go czułymi całusami i troskliwym czyszczeniem futra, aby złagodzić zmęczenie po długiej wyprawie. Samiec z kolei nie szczędzi swojej ukochanej najpiękniejszych róż i największych orzechów włoskich oraz migdałów, które ofiarowuje niczym dowód miłości. Para tworzy wspaniałą rodzinę, a ich codzienne czynności mają wpływ na przyszłość ludzkości: połowa nasion, które zbierają i chowają, w końcu wyrośnie w nowe krzaki i drzewa w lesie.
Gdyby ludzie potrafili przyswoić tę zwierzęcą mądrość, świat stałby się lepszy.
Kilka ciekawostek o wiewiórkach i ich „rodzinnej mądrości”:
– Wiewiórki opiekują się sierotami. Naukowcy wielokrotnie obserwowali, że samice przyjmują osierocone młode i wychowują je jak własne. To rzadko spotykana cecha wśród zwierząt.
– Twórcy lasów. Około połowa orzechów i nasion, które wiewiórki ukrywają, nigdy nie zostaje odnaleziona. Dzięki temu powstają nowe drzewa i krzewy – wiewiórki dosłownie zakładają lasy.
– Wysoki intelekt. Potrafią zapamiętać tysiące miejsc, w których schowały zapasy, korzystając z pamięci przestrzennej i punktów orientacyjnych.
– Komunikacja miłości. Samce często przynoszą samicom największe orzechy i najsoczyste owoce – swoisty „prezent miłości”.
– Społeczna troska. Wiewiórki mają zwyczaj „witać” się: wąchają się, delikatnie dotykają pyszczków i czyszczą futro. To sposób na okazanie przywiązania i zaufania.
– Rola w równowadze przyrody. Bez wiewiórek leśne ekosystemy nie byłyby tak różnorodne. Rozprzestrzeniają nasiona dziesiątek gatunków drzew, utrzymując naturalną równowagę.
Mądrość, którą mogą wziąć od nich ludzie, to troska o słabszych, hojność w dawaniu i umiejętność myślenia naprzód – wszystko to buduje silniejsze rodziny i społeczeństwo.
