Wyobraźcie sobie taką scenę. Moja siostra Jadzia wieczna modystka, szczupła jak trzcina, zawsze w najnowszych trendach. Ja po prostu zwykła kobieta. Trochę przybrałam na wadze, przygodziła się drobna zmarszczka. Cóż, tak już płynie życie, co tam da się zrobić.
Każde nasze spotkanie zamieniało się dla mnie w małą torturę. Robiła to chyba nie złośliwie, a z najlepszych intencji. Podchodzi, przygląda się mi swoim rentgenowskim wzrokiem i zaczyna:
Agnieszko, a to sukienka ci nie powiększy? Trochę jak babciowa.
Agnieszko, przydałby ci się inny kokarda, ona doda ci pięć lat.
Ojej dziewczyny, jaka pomadka! Ten odcień nikt nie nosi od dziesięciu lat!
I wszystko to z taką uroczą, współczującą buzią. Jakby naprawdę chciała mi pomóc. A ja po każdym takim komplementie czuję się niżej niż listwa przypodłogowa i nie chce mi się patrzeć w lustro przez tydzień.
Smutne? Aż szkoda! Nie jestem przecież okładką z magazynu, a tu jeszcze własna siostra wciąż trafia w najczuliwsze miejsce.
Na początku znosiłam to, żartowałam, zmieniałam temat. Ostateczną kroplą był jednak jubileusz mamy.
Przygotowywałam się do tego święta jakby to była premiera! Kupiłam nową, piękną sukienkę, zrobiłam fryzurę, makijaż. Czułam się królową, szczerze!
Zebraliśmy się wszyscy w restauracji w Warszawie. Goście, krewni, wszyscy eleganccy i wesoło rozmawiali. I nagle podchodzi do mnie Jadzia, przygląda się mi od stóp do głów i wykrzykuje na cały lokal:
Agnieszko, co to za sukienka? To śmieszne i grzeszne jak ciocia Hania ze wsi. Gdybyś mnie zapytała o radę, dobrałabym ci coś przyzwoitego.
W tej chwili poczułam, jak ziemia znika pod stopami. Zrobiła to na oczach wszystkich! Po prostu wypełzła ze słodyczami i wylosowała mi z duszy. Czyżby po takiej świętnej wypowiedzi nie było już miejsca na radość?
Wtedy coś się we mnie przestawiło. Dość milczenia! Myślę, że to moja kolej. A przecież przygotowałam się do tego jubileuszu jak należy
Nie wywołałam skandalu. Po co? Wzięłam głęboki oddech, uśmiechnęłam się najczarującej z uśmiechów i przerwałam jej półzdanie.
Jadzia! rzekłam donośnie i żywiołowo. Serdecznie dziękuję! Naprawdę doceniam twoją troskę! Jesteś naszą prawdziwą specjalistką od wskazywania cudzych niedoskonałości!
Jadzia zarumieniła się, chyba pomyślała, że ją chwalę. Naivność, co nie?
Skoro jesteś taka ekspertka w każdej dziedzinie dodałam, wstając z krzesła i sięgając po wcześniej przygotowaną paczkę postanowiłam dać ci prezent!
Wszyscy ciekawie spojrzeli w naszą stronę. Podniosłam pięknie opakowaną pudełko, przewiązane wstążką. Jadzia z niecierpliwością zaczęła je otwierać, pewnie licząc na perfumy albo kosmetyki.
W środku, kochani, leżał elegancki certyfikat na drogi papierze: indywidualna konsultacja u znanego psychologa pod tytułem Jak podnieść samoocenę, nie degradując bliskich. Odczytałam go na głos, tak, żeby usłyszał go każdy zarówno goście w sali, kucharze, a nawet kierowca autobusiku przejeżdżającego obok restauracji. No i co? Rozbawiło mnie to wtedy!
Oto, siostrzyczko! dodałam, kiedy spojrzała na mnie zdumiona. Pomyślałam, że przyda ci się to w życiu. Pomoże ci stać się naprawdę pewną siebie, a nie wywyższając się kosztem mnie! Jak mówią w sam raz!
Musiałyście zobaczyć jej minę! Najpierw totalne zmieszanie, potem olśnienie. A w końcu jej policzki zaróżowały się tak intensywnie, że trudno było to opisać słowami.
W sali zapadła cisza, po czym jeden z wujków wybuchł głośnym śmiechem. Za nim podążyli pozostali. Wszystkie jej szpilki, truciznowe uwagi, wyleciały na światło dzienne! Chciała mnie poniżyć, a w rezultacie wystawiła samą siebie na pośmiewisko.
Finał nastąpił natychmiast. Jadzia wymamrotała coś pod nosem, chwyciła torbę i wybiegała z sali
A na pytanie, które na pewno macie tak, pogodziłyśmy się. W końcu jesteśmy siostrami.
Od tego dnia, uwierzcie mi, nie powiedziała już ani słowa o moim wyglądzie. Gdy się spotykamy, rozmawiamy tylko o pogodzie. I wiecie co? To aż przyjemne.
Tak oto kończy się moja historia. Dzięki, że wysłuchaliście do końca! Jeśli was poruszyło, zostawcie lajka, będzie mi miło! Napiszcie w komentarzach swoje przygody czy coś podobnego wam się przydarzyło? I podzielcie się tym z przyjaciółką naprawdę warto!
