„Co czeka kobietę, która oszczędza na sobie? Trafna obserwacja Ericha Marii Remarque’a”
– „Gdy potrzebujesz mało, dostajesz mało. Najpierw oszczędzasz na sobie, potem wszyscy oszczędzają na tobie…”
Erich Maria Remarque powiedział kiedyś: „Kobieta, która oszczędza na sobie, wzbudza w mężczyznach tylko jedną chęć — by oszczędzać na niej!”. Najpierw my oszczędzamy na sobie, a potem życie oszczędza na nas.
Skromność, dobre wychowanie i życzliwość to cechy, które w powieściach są wysławiane — i tam też bywają nagradzane, nigdy nie wykraczając poza karty książek. W rzeczywistości sprawy mają się inaczej: dla każdego nierzetelnego człowieka skromność i dobroć to cechy, które można z powodzeniem wykorzystać. Nie wszystkie dobre cechy są równie korzystne, czasem bywają zgubne: gdy obok porządnego człowieka stoi ktoś nieuczciwy, gotów go wykorzystać, dobre cechy służą złu. Pamiętajcie o tym.
Każdy życzliwy, dobrze wychowany i skromny człowiek powinien umieć ocenić ludzi, by nie pozwolić sobą pomiatać. Ale żeby zrozumieć innych, najpierw trzeba zrozumieć siebie i zadać pytanie: dlaczego kobiety tak często oszczędzają na sobie i co w zamian otrzymują?
Nikt nie podziękuje ci za oszczędzanie na sobie. Nie chodzi tu tylko o dobra materialne: kobiety oszczędzają na czasie na odpoczynek, starają się dla wszystkich bliskich kosztem siebie, ograniczają własne pragnienia dla innych — to właśnie znaczy oszczędzać na własnym życiu.
Ludzie się przyzwyczajają: gdy potrzebujesz mało, dostajesz mało. Najpierw oszczędzasz na sobie, potem wszyscy oszczędzają na tobie. Kobiety męczą się takim życiem i z czasem rozczarowują. Gdy kobieta pyta los, dlaczego jej życie to tylko dawanie innym, a nic dla niej, w odpowiedzi słyszy ciszę.
Nikt nie ucieszy się, że jesteś wyczerpana i zmęczona, że nie masz ochoty się cieszyć, że źle się czujesz. Nikt ci nie podziękuje za oszczędzanie na sobie. Anie ty, ani twoi bliscy. Złe nawyki prowadzą do złego życia.
Dobre nawyki nie zawsze prowadzą do dobrego życia, ale złe nawyki zawsze prowadzą do złego. Nawyk oszczędzania na sobie pojawia się wraz z ukochaną osobą: partnerem lub dziećmi. W twoim świecie następuje przewartościowanie: całe życie twoja osobowość była dla ciebie najważniejsza, teraz już nie jest. Matka kocha swoje dziecko tak bardzo, że gotowa jest poświęcić siebie. Zakochana kobieta rezygnuje ze swojego czasu, wygody i celów, byle tylko być u boku ukochanego. Dzieci przyzwyczajają się, że poświęcasz się dla nich, a partner — że dla niego. To ty nauczyłaś ich takiego życia.
Co się stanie, gdy kobieta zechce odzyskać siebie, przestanie oszczędzać na sobie i o sobie zapominać? Jej bliscy, dla których to wszystko robiła, wściekną się. Tak, nikt nie powie: „Dla nas to były wspaniałe czasy, dziękuję! Teraz nasza kolej, by oszczędzać na sobie dla ciebie!”. Rozzłoszczą się, bo zabierasz im coś, co uważali za oczywiste.
Jeśli kobieta będzie bała się sprzeciwić tej złości, miną lata, a nawet dekady, aż w końcu zrozumie: „Gdzie się podziało moje życie?”. Jeśli nie chcesz, by twoje życie przeminęło za kulisami cudzych istnień, nie oszczędzaj na sobie i nie pozwól innym tego robić. Każdy człowiek ma prawo do szczęścia.
Niepewność zniszczyła miliony szans.
Co to znaczy oszczędzać na sobie w ogólnym sensie? To myśleć, że nie jesteś wystarczająco dobra dla stanowiska, o którym marzysz, że inni są lepsi i mądrzejsi. Że nie dasz rady nauczyć się tańczyć czy malować, bo nigdy tego nie próbowałaś, a wokół tyle utalentowanych ludzi — więc po co zaczynać? Że inne kobiety są lepsze, bo mają prostsze nosy i bujniejsze włosy.
Oszczędzanie na sobie to nawyk, który zmusza cię do zadowalania się małym i dążenia do najmniejszego. To nawyk, który tworzy strach przed odrzuceniem: jeśli coś ci się nie udało, jeśli ktoś ci odmówił — to nie powód, by obniżać poprzeczkę.
To nawyk, który nie pozwala marzyć, nie pozwala iść w stronę tego, co wydaje się tak odległe i niemożliwe — w stronę szczęścia.
Nie oszczędzaj na czasie dla siebie, na wieczorach z porywającą książką w dłoniach, na swoich marzeniach, na drobiazgach, które kochasz całym sercem. Czas spędzony z przyjemnością nie jest czasem straconym — wypełnia cię energią.
Czasem mam wrażenie, że ludzie sądzą, iż będą żyć wiecznie: wciąż czekają na szanse, które spadną z nieba, porównują się z innymi, wypatrują idealnego momentu i odkładają wszystko na później, oszczędzając na sobie.
Nie ograniczaj możliwości swojej osobowości i nigdy nie porównuj się z innymi. Gdybym ja porównywał się z innymi pisarzami, zacząłbym oszczędzać na papierze i atramencie, bo uznałbym, że nie jestem ich wart.
© Erich Maria RemarqueŻycie to nie tylko dawanie innym, ale także umiejętne przyjąć, że jesteś wart tego, by dawać sobie trochę szczęścia każdego dnia.
