Nożyca życia: trafne spostrzeżenie o kobietach, które oszczędzają na sobie
– „Kiedy potrzebujesz mało, dostajesz mało. Najpierw oszczędzasz na sobie, potem wszyscy oszczędzają na tobie…”
Jak mawiał jeden z pisarzy: „Kobieta, która ciągle sobie odpuszcza, budzi w mężczyznach tylko jedną chęć – odpuszczenia jej jeszcze więcej!”
Najpierw my rezygnujemy z siebie, a potem życie rezygnuje z nas.
Skromność, dobroć i uczciwość – te cechy zachwycają w powieściach i tam też zostają nagrodzone, ale tylko między stronami książek. W rzeczywistości bywa inaczej: dla każdego, kto ma złe zamiary, łagodność i wyrozumiałość to po prostu cechy, które można wygodnie wykorzystać.
Nie wszystkie piękne przymioty są równie dobre – czasem bywają zgubne. Gdy obok życzliwej osoby staje ktoś nieuczciwy, jej dobroć służy nie temu, co powinno. Pamiętaj o tym.
Każda dobra, kulturalna i skromna osoba powinna umieć rozeznać się w ludziach, żeby nie dać się wykorzystywać. Ale żeby zrozumieć innych, trzeba najpierw zrozumieć siebie i zadać pytanie: dlaczego kobiety tak często rezygnują z siebie i co w zamian otrzymują?
Nikt nie podziękuje ci za to, że siebie zaniedbujesz. I nie chodzi tylko o pieniądze – kobiety oszczędzają na czasie dla siebie, pracują dla innych kosztem własnych potrzeb, tłumią swoje pragnienia, by zadowolić bliskich. To właśnie jest rezygnacja z własnego życia.
Ludzie się przyzwyczajają – jeśli wystarczy ci mało, dostaniesz mało. Najpierw ty odmawiasz sobie, potem wszyscy zaczynają odmawiać tobie. Taki stan męczy i rozczarowuje. Gdy kobieta pyta los, dlaczego jej życie to wieczne „dla innych”, a nic dla niej – w odpowiedzi usłyszy tylko ciszę.
Nikt nie ucieszy się, że jesteś wyczerpana, że nie masz już siły się cieszyć, że źle się czujesz. Nikt nie podziękuje ci za twoje poświęcenie. Ani ty, ani twoi bliscy.
Złe nawyki prowadzą do kiepskiego życia:
– Dobre przyzwyczajenia nie zawsze dają dobre efekty, ale złe zawsze kończą się źle. Nawyk rezygnacji z siebie pojawia się zwykle wraz z miłością – do partnera lub dzieci. Światełko twoich priorytetów gasi się, a w centrum stawiasz kogoś innego. Matka kocha dziecko tak bardzo, że gotowa jest zapomnieć o sobie. Zakochana kobieta rezygnuje ze swojego czasu, wygody, marzeń i ambicji, byle tylko być u boku ukochanego. Dzieci przyzwyczajają się, że poświęcasz się dla nich, a partner – że wszystko mu ustępujesz. To ty ich tego nauczyłaś.
A co się stanie, jeśli kobieta nagle zechce odzyskać siebie, przestanie się ograniczać i znów zacznie o sobie myśleć? Jej bliscy, dla których tyle wyrzekała się, wpadną w złość. Tak, nikt nie powie: „To były piękne chwile, dziękujemy! Teraz nasza kolej, by się poświęcać dla ciebie!”. Wkurzą się tylko, że zabierasz im coś, co uważali za oczywiste.
Jeśli kobieta będzie bała się przeciwstawić tej złości, miną lata, potem dekady, aż w końcu zrozumie: „Gdzie się podziało moje życie?”. Jeśli nie chcesz, by twoje dni przeminęły za kulisami cudzych spraw – przestań oszczędzać na sobie i nie pozwalaj innym. Każdy ma prawo do swojego szczęścia.
Brak pewności siebie zniszczył miliony szans:
– Co to znaczy „oszczędzać na sobie” w szerszym sensie? To myśleć, że nie nadajesz się na wymarzone stanowisko, bo inni są lepsi i mądrzejsi. Że nie nauczysz się tańczyć czy malować, bo nigdy tego nie robiłaś, a wokół tyle utalentowanych ludzi – więc po co zaczynać. Że inne kobiety są od ciebie wartościowsze, bo mają prostszy nos czy bujniejsze włosy.
Oszczędzanie na sobie to nawyk, który każe ci zadowalać się okruchami i nie sięgać po więcej. Który każe bać się odmowy: jeśli coś ci nie wyszło, jeśli ktoś cię odrzucił – to nie powód, by obniżać poprzeczkę.
To przyzwyczajenie, które nie pozwala ci marzyć, nie pozwala iść za tym, co wydaje się tak odległe i niemożliwe – za szczęściem.
Nie oszczędzaj na chwilach dla siebie, na wieczorach z porywającą książką w dłoniach, na swoich pragnieniach, na drobiazgach, które kochasz całym sercem. Czas spędzony z radością nigdy nie jest zmarnowany – on napełnia cię utraconą energią.
Czasem myślę, że ludzie wierzą, iż żyją wiecznie: ciągle czekają na cud, porównują się z innymi, wypatrują idealnego momentu i odkładają wszystko na później, oszczędzając na samych sobie.
Nie ograniczaj swoich możliwości i nigdy nie mierz się z innymi. Gdybym ja miał porównywać się z innymi pisarzami, pewnie zacząłbym oszczędzać na papierze i atramencie, bo uznałbym, że nie jestem ich godny.
