Moi rodzice zmarli, gdy miałem 6 lat. Miałem beztroskie dzieciństwo, nie brakowało mi zabawek, ciągle byłem w centrum uwagi rodziców, ale po ich śmierci wszystko się zmieniło. Zacząłem mieszkać z ciotką. Żyła w biedzie, nie miała pracy, w takiej nędzy żyła z małą córeczką. Ciotka sprzedawała rzeczy z domu, aby kupić produkty spożywcze takie jak chleb, cukier, sól, ser, makaron, kaszę gryczaną. Kiedy nie było już nic do sprzedania, życie zmieniło się w koszmar.
Ciotka zabrała mnie do jakiegoś miejsca, w którym dostałem kartkę papieru, którą musiałem podpisać. Podpisałem dokument, chociaż nie znałem jego treści. Dokumenty te były potrzebne do sprzedaży mieszkania moich rodziców. Wszystko wywróciło się do góry nogami. Ciotka trzymała mnie w swoim domu, dopóki nie dorosłem. Potem powiedziała, że muszę iść i rozpocząć samodzielne życie, ale nie miałem mieszkania, nie miałem pracy, niczego. Mimo wszystko nie załamałem się i zacząłem szukać pracy w niepełnym wymiarze godzin.
Wynająłem pokój, moja pensja wystarczyła tylko na chleb i na opłacenie czynszu. Pracowałem w piekarni. Tam poznałem córkę własciciela piekarni, która często przychodziła do ojca. Z czasem zbliżyliśmy się od siebie i zakochaliśmy się w sobie. Ewa po tym, jak poznała moją historię, postanowiła mnie poślubić i pomóc mi. Mieliśmy nowe wspólne cele, do których razem dążyliśmy. Teraz jestem szczęśliwy, mam żonę i dzieci, które bardzo kocham, a moja rodzina bardzo kocha mnie. Często odwiedzam ciotkę i pomagam jej, ponieważ mnie mimo wszystko wychowała.
