Małgorzata zamyślona patrzyła na piękny bukiet, który pół godziny wcześniej dostarczył jej kurier. Nie mogło być pomyłki – kwiaty były przeznaczone właśnie dla niej. Świadczyła o tym dołączona kartka z tylko dwoma słowami: „Cudownej Małgorzacie”.
Dziewczyna miała tajemniczego wielbiciela od dnia, gdy rozwiodła się z Krzysztofem. Nie tyle tęskniła za byłym mężem, co bolała ją gorycz, jaką zalała ją teściowa – a Krzysztof zawsze stawał po stronie matki.
Wszystko potoczyło się dziwnie. Tego samego wieczoru, gdy Małgorzata wróciła do domu z dokumentami rozwodowymi, zadzwonił kurier. Widząc wspaniałe róże, pomyślała nawet, że to Krzysztof się z niej naśmiewa. Taki bukiet kosztował fortunę, a mąż nigdy nie słynął z hojności.
Od tamtego dnia kwiaty zaczęły przychodzić regularnie – dwa, trzy razy w tygodniu – zawsze z lakoniczną karteczką. Małgorzata łamała sobie głowę, kto mógł je przysyłać.
Przypomniała sobie jedyny raz, gdy Krzysztof podarował jej bukiet. Było to po okrutnej kłótni, którą wywołała jego matka, Halina Nowak.
„Marnujesz pieniądze!” – wrzeszczał mąż, gdy dowiedział się, że Małgorzata zrobiła paznokcie w drogowym salonie.
„To moja pensja” – broniła się.
„Umawialiśmy się, że duże wydatki omawiamy!” – odpowiadał. „A twoje paznokcie kosztują majątek! Mama mi powiedziała!”
Małgorzata prychnęła. Oczywiście, znowu teściowa. Halina nie znosiła jej od pierwszego dnia i wciąż szukała pretekstów, by ją upokorzyć.
Krzysztof nigdy nie stanął w jej obronie. Zawsze słuchał matki, która szeptała mu do ucha różne absurdalne zarzuty. Gdy przychodziła do nich, wzdychała tragicznie, wskazując na „brudne” okna – a Krzysztof zaraz krzyczał na żonę, że jest złą gospodynią.
Pewnego dnia Halina zobaczyła, jak Małgorzata wraca z pracy. Oburzona powiedziała synowi, że jego żona wygląda „niemoralnie”.
„Widziałeś, jak głęboki dekolt ma ta sukienka? A szef to przecież mężczyzna! Pewnie kręci się przed nim, by dostać awans!”
Zamiast uciszyć matkę, Krzysztof się z nią zgodził. Po każdej takiej rozmowie robił Małgorzacie „przyjemne” życie.
Ostatnia kłótnia wybuchła, gdy Małgorzata „ośmieliła się” wydać własne pieniądze na manicure. Krzysztof nazwał ją rozrzutnicą i pasożytem.
„Wstydziłbyś się tak mówić! Ja zarabiam więcej niż ty!” – odparła.
To była prawda. Krzysztof od miesięcy nie mógł znaleźć stałej pracy. Skakał z jednej firmy do drugiej – raz płacili za mało, raz wymagali za dużo.
Nigdy nie dawał żonie pieniędzy – nawet na zakupy. Miał tylko płacić czynsz, ale i z tym często zawalał. Tego dnia właśnie przez zaległości krzyczał:
„Nie mamy za co zapłacić za mieszkanie, a ty marnujesz pieniądze na paznokcie!”
„Może gdybyś pracował, byłoby za co płacić!” – odcięła się. „Ja kupuję jedzenie, leki, benzynę… nawet twoje ubrania!”
„Mieszkasz w moim mieszkaniu i jeszcze mi wymyślasz?!” – warknął. „Słusznie mama mówi – wpuść babę do domu, a zaraz będzie się uważała za panią!”
Małgorzata spojrzała na niego z pogardą. Halina wmówiła mu, że to on jest głową rodziny, bo mieszkanie jest jego. Żona ma więc sprzątać, gotować i słuchać.
„Trzy dni nie jadłem mięsa!” – dodał.
„Wczoraj była kurczak, a przedwczoraj ryba” – odparła. „Jeśli chcesz coś lepszego, znajdź w końcu robotę.”
Nie mógł znieść takiej „bezczelności”. Nazwał ją „nierobem” i krzyknął, że jeśli chce wydawać pieniądze na głupoty, to niech wynosi się z jego domu.
Halina upewniła go, że żona nigdzie nie pójdzie – on to „dobra partia”, a ona „przeciętność”. Tak więc Krzysztof „przestraszył” ją wyrzuceniem.
Nie spodziewał się, że Małgorzata spakuje rzeczy i wyjdzie. Miała maleńkie mieszkanie po babci – stare, zniszczone, ale wolne.
W panice pobiegł do matki. „Wyrzuciłem Małgorzatę, a ona naprawdę wyszła!”
„Nieuczciwa! Przecież ukradła pieniądze z rodzinnego budżetu!” – oburzyła się Halina.
„Jak ukradła?” – wtrącił się teść, Jan Kowalski.
Zwykle milczał, gdy żona i syn oczerniali Małgorzatę. Ale tym razem nie wytrzymał.
„Masz jedną na milion. Będziesz głupcem, jeśli ją stracisz” – powiedział synowi. „Kup kwiaty, przeproś.”
Zdesperowany Krzysztof posłuchał. Kupił drogie róże, przeprosił i Małgorzata wróciła. Obiecał, że nigdy więcej jej nie skrzywdzi – a ona uwierzyła.
Ale niecały miesiąc później znowu słuchał matki. Znów krzyczał. Ostatnią kroplą były jego uwagi o jej wadze.
„Popatrz, jaka jesteś gruba!” – mówił. Halina wmówiła mu, że „taka otyła nikomu nie będzie potrzebna”.
Małgorzata nie była gruba. Po prostu miała kobiece kształty. Ale nie wytrzymała już więcej. Wyszła i podała na rozwód.
Krzysztof próbował ją odzyskać – ale teraz metodami matki. Pisał, że „nikt inny jej nie zechce”.
Gdy w końcu dostała dokumenty rozwodowe, poczuła ulgę. Tego samego dnia przyszły pierwsze kwiaty od tajemniczego wielbiciela.
***
Halina wpadła w szał, gdy znalazła w kieszeni męża paragony z kwiaciarni.
„Zdradzasz mnie?!” – krzyczała.
Jan westchnął. „Tak. Kocham inną kobietę.”
Halina zaniemówiła. Przez lata była pewna, że mąż nigdy nie odejdzie. Przecież to on utrzymywał dom – jako inżynier zarabiał dużo więcej niż ona, szwaczka.
„Zostawiam ci mieszkanie” – powiedział, pakując rzeczy. „Ja wezmę działkę i samochód.”
Odszedł, nie oglądając się na krzyki.
***
Pewnego dnia Małgorzata spotkała daleką krewną Krzysztofa, Kingę.
„Jan i Halina się rozwiedli!” – powiedziała.
„Co? Przecież byli razem 35 lat!”
„Małgorzata zrozumiała w końcu, że prawdziwa miłość nie zna wieku ani konwenansów, a szczęście można odnaleźć nawet tam, gdzie nikt się go nie spodziewa.
