Home

Autor: Zbysław Rogalski

Rodzice
01
Mamo, tata miał rację, kiedy twierdził, że nie wszystko gra w twojej głowie! Teraz sam widzę, że jesteś niepoczytalna. Nie próbowałaś leczenia? – twierdzi synMama zamknęła drzwi do pokoju, patrząc w lustrzane odbicie, które zdawało się szeptać jej własne sekrety.
Mamo, tata miał rację, kiedy mówił, że coś z twoją głową nie gra! Teraz sam widzę, że jesteś trochę szalona.
Rodzice
01
– Mamo, naprawdę chcesz oddać nasz apartament synowi brata? A potem przyjdziesz do mnie zamieszkać? Nie dam się!
Mamo, chcesz oddać nasz mieszkanie synowi brata? A potem przyjdziesz do mnie w nocy? Nie dam ci tego!
Rodzice
00
— Cierpliwości, córeczko! Jesteś teraz w innej rodzinie i musisz szanować ich zwyczaje.
Trzymaj się, kochana! Teraz jesteś w innej rodzinie i musisz szanować ich zwyczaje. Wyszłaś za mąż, nie
Rodzice
01
– Gdybyś wiedział, czym zajmuje się siostrzyczka w Warszawie, wcale by o niej nie wspominał. I tym bardziej nie chwaliłbym się tymMimo to, kiedy wróciłem do domu, na progu czekała już listonoszka z nieznanym przesyłką, a w jej wnętrzu znajdował się klucz do jej tajemniczego gabinetu.
Moja córka to prawdziwa mądra! chlubiła się Krystyna przed sąsiadkami. Zrobiła sesję samymi piątkami!
Rodzice
01
Nie mogę pojąć, skąd bierzesz tak silną zazdrość. Nie mogę. Od chwili, gdy zaczęliśmy się spotykać, słyszę nieustanne zarzuty. W twoich oczach ciągle czai się podejrzliwość. Zazdrościsz mi o pacjentów, pielęgniarki, lekarzy – o każdy latarniowy słup. To już wykracza poza wszelkie granice… I… Jestem naprawdę zmęczony, naprawdę.
 Marek, co to jest? rzekła zdecydowanie Jadwiga, trzymając w dłoniach koszulę. Co to za różowa plama?
Rodzice
02
— Mamo, tato, cześć, prosiliście nas, żeby przyjechać, co się stało? — Marysia z mężem Tomkiem po prostu wdarli się do mieszkania rodziców.
12kwietnia 2026r. Mamo, tato, witam, prosiliście nas przyjechać. Co się stało? zapytała Marzena, wchodząc
Rodzice
01
– Z powodu tej miłości wyleciałaś z instytutu!
Pamiętam, jak kiedyś w małej wsi pod Krakowem mój ojciec z gniewem krzyczał: Znowu uciekłeś z uczelni
Rodzice
01
Bogaty chłopiec blaknie, gdy zobaczył biedaka dokładnie takiego samego jak on — nie wyobrażał sobie, że ma brata!
Scena otwiera się w szarym porannym świetle warszawskiej Pragi. Na bruku, wśród porozrzucanych gazet
Rodzice
00
Była zima 1950 roku, a zimno wdzierało się aż po kości. W ciemnym pokoju, z glinianymi ścianami i zapachem wilgoci, siedemnastoletnia dziewczyna dyszyła, trzymając się prześcieradeł, gdy skurcze trząsły ją. Była sama, oprócz położnej – starszej kobiety z szorstkimi dłońmi i sercem przyzwyczajonym do tragedii.
Pamiętam, że zima roku 1950 była tak przenikliwa, że wdzierała się aż do kości. W małym, ciemnym pokoju
Rodzice
01
Rok powoli gasłam z nieznanej choroby, a wczoraj ujrzałam, jak synowa wsypuje biały proszek do mojej cukiernicy.
Porcelanowy cukiernik z prostym wzorem z łąkowych kwiatów stał na zwykłym miejscu, lecz teraz wydawał
© 2026 Polregion