Na oddziale przebywała młoda dziewczyna po operacji serca. Mimo tłumów gości, którzy przynosili sterty kwiatów i kilogramy owoców, jej stan emocjonalny był fatalny. Alina była pogrążona w głębokiej apatii, która nie pozwoliła jej dojść do siebie po trudnej operacji. Leczenie było kontynuowane, ale stan biednej dziewczynki pogarszał się z dnia na dzień.
Pielęgniarka zauważyła, że często wyglądała przez okno i mogła przez pół godziny wpatrywać się w strumień ludzi przechodzących ulicą. Wyglądało to tak, jakby czekała na specjalnego gościa, ale on nigdy nie przyszedł. Zdając sobie sprawę, że oczekiwanie nie przyniosło rezultatu, Alina ze smutkiem kładła się na szpitalnym łóżku, opierając się plecami o ścianę.
Jak się później okazało, dziewczyna zerwała z mężczyzną, którego kocha. Przyjaciółka powiedziała personelowi szpitala, że chłopak Aliny zostawił ją, mimo że była w nim bardzo zakochana. Po rozstaniu dziewczyna nie była sobą, a ostatnio zdiagnozowano u niej poważne problemy z sercem, chociaż nigdy wcześniej nie skarżyła się na bóle serca.
Lekarz postanowił zgłębić ten temat, więc przeprowadził wywiady ze wszystkimi osobami odwiedzającymi dziewczynę. Wszyscy powtarzali to samo: po rozstaniu z chłopakiem, Alina zamknęła się w sobie, była ciągle przygnębiona, schudła, często chorowała, nie widziała sensu życia itd. Wsparcie otaczających ją ludzi, nie pomogło dziewczynie, bo chciała tylko odzyskać ukochanego.
Alina czekała, błagała, wierzyła, ale ten sam człowiek nie odpowiadał. W pewnym momencie biedna dziewczyna poddała się i nie czekała już przy oknie. Jak zwykle położyła się na swoim łóżku i odwróciła plecami do ściany. Następnego ranka, Aliny nie można było obudzić, dziewczyna podjęła świadomą decyzję o opuszczeniu świata, w którym była nieszczęśliwa. Miała uleczalną chorobę, udaną operację i odpowiednią opiekę, ale nie chciała wyzdrowieć.
Można ją było wyleczyć, ale nie za pomocą tabletek i zastrzyków, lecz dzięki wzajemności jednej osoby. Być może, gdyby jej były chłopak zgodził się przynajmniej ją odwiedzić i porozmawiać w cztery oczy, Alina mogłaby na nowo pokochać życie. Czekanie stało się dla dziewczyny wyniszczające, ale jeszcze gorsza jest utrata nadziei, że zostaniesz wysłuchany, że przyjdzie do Ciebie i znów Cię pokocha.
Pod poduszką Aliny, lekarz znalazł mały zeszyt, w którym zapisane były piękne, ale smutne wiersze o miłości.
