Mój syn adoptował dziecko i teraz chce je oddać. Jak temu zapobiec?
Mój syn i jego żona zawsze marzyli o dzieciach. Po dziesięciu latach nieudanych prób zostania rodzicami, podjęli decyzję o adopcji. Do ich domu trafił dwuletni chłopiec o imieniu Jaś, pełen energii i ciekawości. Z radością pomagałam im, spędzając czas z wnukiem i wspierając młodych rodziców.
Z czasem zauważyłam jednak, że synowa stała się drażliwa i zmęczona. Często podnosiła głos na Jasia, karała go i stawiała do kąta. Kiedy próbowałam wstawić się za chłopcem, odpierała moje uwagi, twierdząc, że wszystko ma pod kontrolą. Syn również zaczął wyrażać wątpliwości, mówiąc: „Gdyby to było nasze własne dziecko, wszystko wyglądałoby inaczej”.
Niedawno poinformowali mnie, że chcą zrezygnować z adopcji i oddać Jasia z powrotem do domu dziecka. Dla mnie był to cios. Próbowałam ich przekonać, by przemyśleli swoją decyzję, proponowałam, że mogłabym zająć się chłopcem, ale byli nieugięci, powołując się na moje zdrowie i ich własne zmęczenie. Zgodnie z Kodeksem Rodzinnym i Opiekuńczym, adopcja może być uchylona przez sąd, jeśli adopcyjni rodzice nie wywiązują się z obowiązków rodzicielskich, nadużywają praw lub stosują się do dziecka okrutnie. W przypadku uchylenia adopcji wzajemne prawa i obowiązki między dzieckiem a adoptującymi ustają.
Rozumiem, że proces uchylenia adopcji jest skomplikowany i traumatyczny dla dziecka. Jaś już przyzwyczaił się do nowej rodziny, a powrót do domu dziecka może spowodować poważną traumę psychiczną. Zgodnie z badaniami, takie zwroty często mają miejsce z powodu niezgodności oczekiwań rodziców z rzeczywistością.
Nie wiem, jak przekonać syna i synową, aby zatrzymali Jasia w rodzinie. Może warto skontaktować się z psychologiem rodzinnym lub ośrodkiem pomocy społecznej w celu uzyskania porady i wsparcia. Ważne jest, aby pamiętać, że każde dziecko zasługuje na miłość i stabilność, zwłaszcza po przeżyciu utraty rodziny.
