Moi koledzy z klasy byli tacy sami, tzn. każdy z nich robił to samo i żaden z nich niczym się nie wyróżniał. Jedynie Darek nie był taki jak wszyscy. W zasadzie o wszystkim decydowali za niego rodzice. Kiedy miał 7 lat, jej rodzice powiedzieli, że zaczynają zbierać pieniądze na jej mieszkanie. Byli zwykłymi robotnikami w fabryce i nie zarabiali dużo pieniędzy, aż żal było na to wszystko patrzeć.
– Mamo, kup mi słodycze lub lody! Naprawdę mam ochotę na coś słodkiego!
– Darek, nie mam pieniędzy. Zbieramy pieniądze na Twoje mieszkanie, przecież wiesz.
Wszyscy rośliśmy, mieliśmy różne hobby, ale Darek nie był zadowolony z tego, jak wygląda jego życie.
– Tato, chodźmy do parku, chcę iść na huśtawki! Chcę też zaprosić moich kolegów na urodziny, mogę? Proszę! Ostatnio były urodziny Karola i ich tata zafundował nam wszystkim lody, było super!
– Darek, 10-te urodziny to nie jest jeszcze odpowiedni wiek, aby świętować urodziny. Póki co zarabiamy na to, by kiedyś kupić Ci mieszkanie i nie mamy pieniędzy na nic innego. Zostaniemy w domu, mama upiecze Ci tort.
Kiedy mieliśmy po 14 lat, prawie całą klasą pojechaliśmy na obóz. Lato zapowiadało się cudownie, ale Darka znów nie było z nami.
– No proszę – chłopiec płakał – bardzo chcę ze wszystkimi jechać na obóz! Zapłaćcie za wyjazd, proszę!
– Dlaczego jesteś taki niewdzięczny? Staramy się dla Ciebie, zarabiamy na Twoje mieszkanie, nie mamy dodatkowych pieniędzy na wyjazd. Jeśli chcesz, to możesz pojechać do babci na wieś, też spędzisz fajnie czas. Zobaczysz, jeszcze nam za wszystko podziękujesz!
Dziecko sąsiada wkrótce zniszczy życie wszystkich mieszkańców naszego domu!
A teraz nadeszła długo oczekiwana pełnoletność.
– Synku, wszystkiego najlepszego! Tutaj masz od nas klucze do mieszkania. Możesz teraz mieszkać sam i zacząć samodzielne życie.
– Tak, dziękuję – powiedział Darek, nawet nie patrząc na klucze – ja też mam dla Was wiadomość. Biorę ślub i będziemy mieszkać w domu mojej ukochanej, który odziedzczyła po babci. Możecie zrobić z tym mieszkaniem co chcecie, mam to gdzieś.
Pół roku później młodzi się pobrali i faktycznie zamieszkali u kobiety. Jej dom zajmuje się w centrum miasta, a do tego jest przestronny, w przeciwieństwie do jednopokojowego mieszkania, przez której w dodatku chłopak miał okrutne dzieciństwo. Rok po ślubie parze urodził się synek. Darek rozpieszcza ją, ale oczywiście w granicach zdrowego rozsądku.
Darek wynajmuje mieszkanie od rodziców, a gdy jego syn będzie dorosły, to mu je odda. Dziadkowie także kochają i rozpieszczają swoją wnuczkę oraz zdali sobie sprawę ze swojego błędu, który popełnili wobec Darka.
