Matka wychowywała mnie sama, po tym jak mój ojciec wybrał alkohol zamiast rodziny. Żyłyśmy w skrajnym ubóstwie, więc gdy tylko nieco podrosłam obiecałam sobie, że jzadbam o to, by nasze życie odmieniło się na lepsze. Bardzo dużo więc się uczyłam i ciężko pracowałam na sukces. Dzęki temu dostałam się na studia prawnicze w Warszawie. Mieszkałam w bursie zarządzanej przez panią Walerię, która była zrównoważoną i zdyscyplinowaną kobietą po sześćdziesiątce. Była bezdzietna i rozwiedziona. Później została moją powierniczką i mentorką.
Zdarzyło się tak, że jakoś długo jej nie widziałam i postanowiłam sprawdzić, co się z nią dzieje. Zmartwiona przyszłam do niej i odkryłam, że leży chora w swoim luksusowym mieszkaniu.
Widziałam, że samo jej na pewno nie przejdzie, była naprawdę w złym stanie, dlatego wezwałam niezbędną pomoc medyczną. Zbadano ją, przepisano leki, a ja zaczęłam się nią opiekować. Podczas tak częstych wizyt pani Waleria zaczęła się przede mną otwierać. Wyznała mi, że praca nie pozwalała jej na to, by czuła się samotna.
Po ukończeniu studiów moje życie potoczyło się zwyczajnie – wyszłam za mąż i urodziłam dzieci, w końcu mogłam też pomóc matce finansowo. Jednak mąż okazał się być draniem i ostatecznie porzucił nas dla swojej ciężarnej kochanki. Przez trudną sytuację finansową zostałam zmuszona do powrotu na wieś do matki, a potem zdecydowałam, że najlepiej będzie, gdy wyjadę do Niemiec na zarobek. Dzięki temu szybiej moja rodzina mogła się odkuć finansowo.
W Niemczech na początku szło nieźle. Poznałam polaka, Mikołaja i myślałam, że może to ten odpowiedni mężczyzna, ale niestety – kazał mi wybierać między nim, a moimi dziećmi, co było niedopuszczalne. Znowu było mi ciężko.
Niedawno mama niespodziewanie zadzwoniła do mnie i poinformowała mnie o jakimś o dziedziczonym majątku. To niesamowite, ale okazało się, że pani Waleria przepisała mi wszystko, co miała. U notariusza dowiedziałam się, że gdy przepisywała na mnie spadek, powiedziała, że kiedyś uratowałam jej życie, więc teraz i ona uratuje mnie.
