Po śmierci męża, która miała miejsce 4 miesiące temu, zostałam sama z 5-letnim dzieckiem. Niedługo po tym zdarzeniu, moja teściowa przyszła i zaczęła rozmawiać o podziale nieruchomości. Mieszkanie, w którym żyliśmy, przeszło na męża po babci ze strony ojca. Okazało się, że teściowa interesuje się tylko tą nieruchomością. Jej postępowanie bardzo mnie uraziło i nie chciałam już więcej z nią rozmawiać. To mieszkanie było jedynym miejscem, w którym ja i moje dziecko mogłyśmy mieszkać. Teściowa przyszła i oznajmiła, że chce swojej części. Wyjaśniła, że chce mieszkania jako zabezpieczena na starość.
Wcześniej syn jej pomagał, ale teraz nie było nikogo i musiała sama o siebie dbać. Była przekonana, że nie będę się nią opiekować na starośś, dlatego chciała mieć swoją część. Jednak mieliśmy kredyt na remont mieszkania, które pozostało mi po mężu. Dodatkowo mąż wziął kredyt dla teściowej. Obiecała mu, że spłaci go z emerytury, ale tego nie zrobiła. Ledwo wiązałam koniec z końcem z pieniądzmi, które miałam, a gdybym oddała mieszkanie teściowej, zostałabym na bruku.
Poradziłem się prawnika, który wyjaśnił, że teściowa ma bardzo małe prawo do tego mieszkania. Doradziła mi, abym znalazła porozumienie z teściową i nie wydawała pieniędzy na procesy sądowe. Jednak teściowa nie uspokoiła się. Teraz przysłała swoich krewnych, aby mnie przekonali do zmiany zdania. Postanowiłem być jednak konsekwentni. Faktycznie, teściowa w ogóle nie interesuje się wnuczka. Jeśli chce pozbawić wnuczkę mieszkania, to ja też nie odpuszczę do końca. Uważam, że każdy człowiek powinien zabiegać o swoje. Jeśli chce mieszkania, niech spróbuje je zdobyć.
