Moja starsza siostra Natalia, nigdy nie miała w domu wielu obowiązków i miała szczęśliwe życie. Jest bardzo leniwa i nie ma absolutnie nic do roboty, zwłaszcza przy dzieciach. Kiedy urodziła pierwsze dziecko, wszyscy jej pomagali. To na mnie spoczywała główna odpowiedzialność, a ona po prostu zarabiała na życie i znikała całymi dniami, nie wiadomo gdzie. Potem urodziła kolejne dziecko i znów poprosiła mnie, żebym się nim zajęła i nie zadawała jej żadnych pytań. Nawet nie myślała o tym, żeby przejąć obowiązki matki, wszystko spadło na moje barki. Nadal prowadziła szalony tryb życia.
Ta niesprawiedliwość była okropna, więc wyraziłam swoje niezadowolenie, a wszyscy nazwali mnie egoistką. Rodzice nie mieli wiele czasu, bo też pracowali. Próbowałam wytłumaczyć mamie, że trudno mi opiekować się dwójką dzieci, ale ona nie chciała mnie słuchać. Powiedziała, że jej córka przechodzi właśnie okres hormonalny i że wkrótce się uspokoi. Mimo tego, że dzieci miały nas, tęskniły za matką. Brakowało im jej miłości, co było widać, a dla mnie to było bardzo dramatyczne. Moja siostra nie przejmowała się tym, że dzieci jej potrzebują i każdego dnia przekazywała mi opiekę nad nimi. Moja mama też była rozdarta między wnukami a pracą.
Chciałam poważnie porozmawiać z Natalią, ale i tak wiedziałam, że to nic nie da. Ona nadal żyła w swoim świecie, a my opiekowaliśmy się jej pociechami. W sieci społecznościowej zrobiła z siebie idealną, kochającą matkę. Nikt by nie uwierzył, że jest inaczej.
– Nie spodziewałam się tego. Ale to nic w porównaniu z wielką niespodzianką, jaką sprawiła nam później. Oznajmiła, że znów spodziewa się dziecka i wtedy po prostu dostałam szału. Powiedziałam rodzicom, że tak dalej być nie może i poprosiłam ich, aby pozbawili Natalię praw rodzicielskich i wyrzucili ją z domu, niech zamieszka osobno. Mama z ojcem powiedzieli, że nie zrobiliby tego swojej córce. Mieli nadzieję, że dorośnie i zmieni swoje życie. Powiedziałam im, że dłużej tego nie zniosę i wyprowadziłam się z domu.
Wynajęłam pokój w domu u starszej pani, na początku było ciężko, ale potem wszystko się ułożyło. Znalazłem pracę i poszłam na studia. Potem dowiedziałam się, że rodzice zapisali dom mojej siostrze, bo miała dużo dzieci. Powiedziałam, że im tego nie wybaczę. Postanowili zostawić mnie bez dachu nad głową, więc niech niańczą moją siostrę i jej dzieci, a potem zobaczą, kto im pomoże na starość.
