Filip od czasów szkoły był zakochany w Zuzannie i już wtedy snuł plany, że kiedyś wzięli ślub.Moja matka, Małgorzata Szymańska, kierująca oddziałem położniczym w szpitalu, nie pochwalała mojego wyboru. Od lat żywiła sympatię do pielęgniarki Kingi i miałaby nadzieję, że poślubię właśnie ją dziewczynę uwielbianą nie tylko przez personel, ale i pacjentów, pochodzącą z lekarzy rodziny.
Po maturze wstąpiłem na studia medyczne, a Zuzanna podjęła naukę na wydziale lingwistyki, by zostać tłumaczką angielską, tak jak jej matka i babcia. Koledzy z roku postanowili uczcić nasze studenckie początki wyjazdem wśród przyrody i udali się do rodzinnego domu letniskowego w Mazurach.
Pozostaliśmy tam prawie cały miesiąc i nie chcieliśmy wracać. Jednakże zbliżały się zajęcia i trzeba było się przygotować.
Jesienią Zuzia podeszła do mnie i rzekła:
Jestem w ciąży. Co zrobisz?
Co Ty myślisz? Oczywiście będę nosił Cię w ramionach do urzędu stanu cywilnego.
Nie jestem sama i jestem ciężka.
Straszny sportowiec? Ja w szkole zapasy praktykowałem. Jesteś dla mnie lekka jak piórko zażartował rozbawiony Filip.
Musimy jednak pomyśleć o szkole.
O szkole, tak, Zuzia. Wygląda na to, że po porodzie musisz zrobić rok przerwy.
Przejdę na studia zaocznie, jak moja mama. Miała mnie w dziewiętnastu i ogarnęła wszystko. A teraz umówmy się, Filip: po ślubie zamieszkasz z nami. Szanuj mamę z daleka. Wiem, że nie zaakceptuje mnie. Ma swój charakter.
Tylko dla Twojego spokoju, Zuzia przytaknął Filip.
Złożylismy wniosek w urzędzie i rozeszliśmy się do domów. W mieszkaniu Zuzia zebrało się kilku gości. Przyjechał przyjaciel jej ojca z żoną i synem, Aleksym, szesnastolatkiem, który jednak wyglądał na starszego.
W domu opowiedziałem rodzicom o nowym wydarzeniu w moim życiu i poprosiłem, by przygotowali się na wesele.
Małgorzata nie zgodziła się z tym i tego wieczoru wybrała się do rodziców Zuzanny, by wywołać skandal. Pukała dzwonek kilka razy, lecz nikt nie otworzył. W salonie była nakryta kolacja, a z głośników leciała melodia dzwonka, więc goście nie zwracali uwagi. Aleksy właśnie brał prysznic i, słysząc dzwonek, zdziwił się, że nikt nie reaguje. Owinął ręcznik wokół bioder i otworzył drzwi.
Matka najpierw była zdezorientowana, ale gdy zauważyła telefon w ręku, włączyła nagrywanie i zaczęła filmować korytarz, w którym stał Aleksy w szlafroku.
Czy przychodzisz po Annę Kowalską? zapytał Sasha, nie rozumiejąc ruchu telefonu.
Nie już odpowiedziała Małgorzata, zbieżnie schodząc po schodach.
W domu pokazała mi nagranie, podkreślając, że otwarcie drzwi zajęło im długo.
Rozpoznajesz korytarz Zuzanny? Nadal nie wiadomo, kto jest ojcem dziecka.
Rozumiem, mamo. Miałeś rację. Ona nie jest dla mnie.
Wysłałem gniewną wiadomość na telefon Zuzanny, po czym go wyłączyłem. Zuzia nic nie rozumiała, nie mogła się ze mną skontaktować, więc po późnej porze ruszyła w stronę mojego mieszkania.
Małgorzata przewidziała, że Zuzia przybędzie po wyjaśnienia i obserwowała ją przez okno. Gdy zobaczyła dziewczynę, pobiegła na korytarz i sama otworzyła drzwi. Nie wpuszczając Zuzanny, stanęła na podestu przed schodami.
A czego chcesz ode mnie? On już śpi. A Ty, dwulicowa, baw się dalej z innymi facetami powiedziała, wracając do własnego mieszkania i zatrzaskując drzwi.
Zuzia nie rozumiała nic, zaczęła płakać i usiadła na stopniu. Po chwili wróciła do domu. W kuchni Anna Kowalska zmywała naczynia, a jej łzawe dziecko przytuliło się do niej.
Zuzanko, co się stało? Ślub już wkrótce, powinnaś być szczęśliwa.
Mamo, nie będzie już nic, oprócz tego, że noszę jego dziecko. To chyba matka wtrąciła się po tym, jak dowiedziała się, że składamy wniosek o małżeństwo pokazała mamie wiadomość od dziewczyny, w której zdradzano jej zdradę.
Jeśli Filip tak się zachowuje, będzie dalej słuchał rodziców. Bóg odebrał mu Ciebie. Wychowamy dziecko sami pocieszyła ją matka.
Po kłótni z Filipem Zuzanna ciężko dochodziła do siebie i jej ciąża była burzliwa. Została przewieziona na oddział położniczy, gdy rodzice pracowali. Porodziła syna pod narkozą, bo to jedyna była możliwa opcja. Później w szpitalu poinformowano ją, że dziecko jest martwe.
Po formalnościach ciało zmarłego noworodka zostało przekazane rodzicom, a oni je pochowali. Zuzanna wciąż była w szpitalu, więc nie uczestniczyła w żadnym ceremoniału.
Po tym incydencie rodzice Filipa szybko sprzedali mieszkanie i wyprowadzili się z dzielnicy.
Najlepiej tak, córko. Mieliście trudny związek z Filipem, a on przeszedł obok z wyniosłością powiedziała matka.
Mam nadzieję, mamo, że szybciej go zapomnę odpowiedziała Zuzanna.
Minęło osiem lat.
Zuzanna pracowała jako tłumaczka w małej firmie, gdy nagle do jej biura wszedł Filip.
Po co znowu wchodzisz w moje życie? Zapomniałem Cię dawno.
Przykro mi, ale tragedia mnie do Ciebie przywiodła.
Dziwne, Filip. Masz fajną mamę. Idź do niej z problemami. Nie mam dla Ciebie czasu. Odpieprz się z mojego biura.
Zuzanno, błagam, posłuchaj mnie. To ważne i dla Ciebie. Po pracy poczekam w kawiarni naprzeciwko.
Przyjdę tylko z ciekawości odwróciła wzrok na ekran komputera, dając znak, że rozmowa skończona.
Wieczorem spotkali się ponownie.
Przepraszam, Zuzanno, ale mój syn jest chory i potrzebuje dawcy.
Mylisz adres, Filip. Twoja matka ma tu większe zasoby.
Czekaliśmy, a dawcy nie ma. Nawet mieszkanie na sprzedaż wystawiłem. Jesteś matką, masz większe szanse pomóc naszemu synowi.
To jakiś żart, Filip? Nasz syn urodził się martwy. Moi rodzice go pochowali.
On żyje, ma już osiem lat.
Jak to możliwe?
Pamiętasz dzień, kiedy składaliśmy wniosek małżeński?
Nigdy nie zapomnę Twojej podłej wiadomości.
Filip powtórzył historię, którą opowiadała mu matka o tym, kogo zobaczyła w jego mieszkaniu.
Zuzanna wyjaśniła, kim był Sasha, a Filip zbladł. Wciąż ją kochał i nie zawarł małżeństwa. Ona również pozostała wolna, bo bała się kolejnego ciężkiego porodu i nie chciała znów przeżywać straty.
Filip, wróćmy do naszego syna. Co zrobiła Twoja matka?
Kiedy byłaś na oddziale, moja matka stała przy korytarzu, widziała, jak wózek z Tobą wjeżdżał na salę operacyjną. Miałam pół na pół przeczucie, że jesteśmy w ciąży razem. Badania potwierdziły moje ojcostwo, ale nie chciała mi oddać syna. To ja popełniłem błąd, zgadzając się na ten układ. Mój żal wobec Ciebie mnie prześladował. Najwyraźniej Bóg mnie ukarał, bo nasz syn Sergiusz jest chory.
Idźmy do niego, niech sprawdzą zgodność. Jeśli nie będziesz dopasowany, musi mieć grupę krwi taką jak ja.
Tak, mam grupę O.
Z drżącymi rękami i przyspieszonym sercem Zuzanna zobaczyła swojego chłopca w oddziale klinicznym.
Sergiuszu, w końcu cię znaleźliśmy. Dawno się zagubiliśmy, ale ludzie pomogli nam się spotkać powiedział Filip, a Zuzanna była bez słów.
Mamusiu, czekałem na ciebie, wyobrażałem sobie taką właśnie chwile. Nie mamy twoich zdjęć w domu odezwał się chłopiec.
Synu, wszystko będzie dobrze. Jestem tutaj i zrobię wszystko, byś wyzdrowiał płacząc, przytuliła go Zuzanna.
Synu, pozwól mamie odejść. Musi porozmawiać z lekarzem dodał Filip.
Okazało się, że Zuzanna jest zgodna, a Sergiusz wyleczył się. Filip sprzedał mieszkanie i dopłacił klinice za leczenie. Teraz mieszkają razem w mieszkaniu u rodziców Zuzanny.
Zuzanko, wybacz mi, ale musimy wziąć ślub i mieć kolejne dziecko. Chcę, by nasz syn był w porządku, a lekarz mówi, że rodzeństwo jest lepszym dawcą niż rodzice.
Czytałam o tym, Filip. Dla zdrowia naszych dzieci zrobię wszystko.
Wzięli ślub i oprócz Sergiusza wychowują Troje dzieci: syna, córkę i kolejnego chłopca.
