Kiedy robiliśmy z mężem generalny remont domu po mojej babci, szwagierka bawiła się na wczasach w Kołobrzegu. Teraz jednak nagle zapragnęła wygód.
Zaproponowaliśmy z Krzysztofem, żebyśmy razem z Dorotą włożyli pieniądze w remont domu, ale ona nie była zainteresowana. Powiedziała tylko, że jej to niepotrzebne, bo dom stoi jak stoi. Teraz jednak prosi, by zamieszkać u nas, bo jej część nie nadaje się do życia. Niech więc nie szuka winnych!
Dom odziedziczyli mój mąż i jego siostra po śmierci babci. Był w raczej kiepskim stanie, ale postanowiliśmy go odnowić i wprowadzić się na stałe. Dom miał dwa osobne wejścia, dzięki czemu mogliśmy żyć osobno bez sobie przeszkadzać. Podwórko było dzielone, pokoje rozplanowane równo.
Podział własności przeszedł spokojnie byliśmy już po ślubie. Teściowa od razu odmówiła swojej części, bo wolała blok w Poznaniu. Powiedziała tylko: Róbcie z tym, co chcecie.
Krzysztof razem ze szwagrem Pawłem zebrali trochę oszczędności wymienili dach, podratowali fundamenty. Planowaliśmy dalsze naprawy, lecz Dorota miała inne zdanie stwierdziła, że nie będzie dokładać do ruiny. Paweł spuścił głowę i wyszedł nie chce się kłócić z żoną.
Przeprowadzka na wieś kusiła mnie i męża niedaleko Piły, a dojazd do pracy samochodem prosty. Do tego życie w bloku, w ciasnej kawalerce, coraz bardziej nas męczyło. Nowy dom od podstaw to ogromna suma, nawet nie było czego porównywać.
Dorota traktowała dom jak letnisko przyjeżdżała jedynie latem, czasem na grilla, czasem poleżeć na trawie. Prosiła, by jej w nic nie angażować, bo nie planuje mieszkać na wsi.
W cztery lata własnym sumptem całkowicie wyremontowaliśmy nasz kawałek: nowa łazienka, centralne ogrzewanie, wymieniona elektryka, okna, dobudowany ganek. Pracowaliśmy właściwie bez wytchnienia, odkładając każdą złotówkę i biorąc niewielki kredyt, marząc o własnych czterech kątach.
Dorota w tym czasie żyła, jak chciała: najpierw weekendy w Sopocie, potem Egipt, potem Grecja. Nie wchodziła nam w drogę. Ale wszystko się zmieniło, gdy urodziła synka i poszła na urlop macierzyński.
Skończyły się wojaże, zaczęło brakować pieniędzy. Przypomniała sobie wtedy o swojej części domu bo z dzieckiem w bloku ciężko, a na wsi maluch mógłby biegać do woli po podwórku.
My już na dobre osiedliśmy na wsi, a nasze mieszkanie wynajęliśmy. Nie ruszaliśmy jej części, tam z roku na rok wszystko niszczało: wilgoć, grzyb, dziury w ścianach, żadnej łazienki ani ogrzewania. Dorota przyjechała na miesiąc z walizką, poprosiła, by przenocować u nas tydzień. Zgodziłam się.
Jej synek był bardzo żywiołowy, a sama Dorota nie zważała na nic hałas, bałagan, obce rzeczy. Pracuję z domu, było mi bardzo ciężko się skupić, więc przeniosłam się tymczasowo do koleżanki, która akurat wyjechała na urlop i zyskała z tego powodu opiekę nad kotem.
Kiedy wróciłam po prawie miesiącu najpierw przez chorobę mamy, potem przez konieczność pomocy przyjaciółce byłam pewna, że Dorota już dawno wróciła do Poznania. Tymczasem zastałam ją w naszym salonie, korzystającą sobie, jakby tu mieszkała od lat.
Kiedy się wyprowadzisz? zapytałam.
A gdzie, ze swoim małym? Tutaj mi wygodnie odparła z uśmiechem.
Jutro odwiozę cię do miasta powiedziałam stanowczo.
Nie chcę do miasta! obraziła się.
Skoro przez tyle czasu nie pofatygowałaś się, by zrobić porządek w swojej części, to wracaj, to nie jest hotel!
Jak możesz mnie wyrzucać? To też mój dom!
Twój dom jest za ścianą. To, proszę, zamieszkaj tam odpowiedziałam.
Próbowała podburzyć Krzysztofa przeciwko mnie, ale i on trzymał moje zdanie. Obrażona wyjechała, a kilka godzin później obdzwoniła teściowa:
Nie miałaś prawa wyrzucać Doroty, to jej własność!
Może zamieszkać na swoim odezwał się Krzysztof.
Z dzieckiem, bez łazienki, z kibicem na dworze? Powinieneś się zająć siostrą!
Mąż nie wytrzymał i całą prawdę wyłuszczył gdyby Dorota dołożyła się do remontu, wszystko wyglądałoby zupełnie inaczej. Wszystko byłoby tańsze i prostsze, lecz ona nie chciała. Dlaczego teraz mamy ponosić konsekwencje jej decyzji?
Zaproponowaliśmy więc Dorocie odkupy swojej części, żeby nie mieć już więcej problemów. Zażądała jednak ceny, za którą można by było kupić świeżo wyremontowany dom z działką pod Warszawą. Byliśmy rozczarowani.
Relacje stały się napięte. Teściowa się odsunęła, a Dorota potrafi się pojawić tylko po to, by robić zamieszanie. Gdy przyjeżdża, robi głośne spotkania, stwarza problemy, potrafi celowo narozrabiać na naszym podwórku.
Zdecydowaliśmy, że postawimy ogrodzenie, które podzieli teren na dobre, żeby każdy miał swoją przestrzeń i odpowiedzialność. Nie ma już miejsca na kompromisy każdy sam ponosi skutki swoich wyborów.
Życie nauczyło mnie jednego: nie można liczyć, że inni zajmą się twoim szczęściem, jeśli sam nie jesteś gotów w to inwestować. Wygoda nie przychodzi za darmo a prawdziwy dom jest tam, gdzie wkładasz serce i wysiłek.
