W tym miesiącu pieniądze tak rozpłynęły się w powietrzu, jakby przebiły się przez mur, Sławek sznurował buty, siedząc na stołku przy wejściu.
Łucja skinęła głową, wycierając kurz ze szkła wieszaka. Mąż włączył znaną płytę.
Trzeba przyciąć wydatki. Może i Tobie warto przestać wspierać swoją rodzinę.
Ręka z ściereczką zawisła w powietrzu. Łucja powoli odwróciła się ku mężowi.
Naprawdę? To wszystko, co trzeba odciąć?
Sławek zapinał kurtkę, nie podnosząc wzroku.
Co jeszcze?
Drzwi za nim zamknęły się cichym kliknięciem.
Sławek po prostu odszedł. W jej piersi rosła fala gniewu, gorąca i ciężka. Łucja wrzuciła ściereczkę do wiadra i weszła do salonu. Borys, ogromny labrador Sławka, leżał w kącie na swojej legowisku wielkości kołyski. Pies przymrużył jedno oko, leniwie machnął ogonem i znów zasnął. Łucja patrzyła na niego, a złość rosła z każdą sekundą.
Pięć lat małżeństwa Pięć lat wspólnego budżetu, kiedy nikt nie liczył, ile kto wydaje. Ich wynagrodzenia były podobne ona księgową w dużej firmie, on menedżerem sprzedaży. Zawsze starczyło na codzienność i przyjemności.
Sławek nie szczędził pieniędzy na hobby. Wspinaczka dwa razy w tygodniu z trenerem dwadzieścia pięć tysięcy złotych. Boks z innym trenerem kolejne piętnaście. Plus sprzęt, który ciągle odświeżał. Plus Borys karma premium, regularne wizyty u weterynarza, grooming, zabawki, które pies niszczył w dwa dni. Razem to wychodziło przynajmniej pięćdziesiąt tysięcy złotych miesięcznie.
A ona? Pomagała matce w lekach emerytura mała, a tabletki na ciśnienie drogie. Siostrze Natalii z małą Mają od niej mąż odszedł rok temu, alimenty ledwie groszowe. Trzydzieści pięć, maksymalnie czterdzieści tysięcy złotych miesięcznie. Do tego firmowy karnet do siłowni dwadzieścia tysięcy złotych rocznie, małe pieniądze.
Kiedyś to ich satysfakcjonowało. Każdy wydawał na to, co uważał za ważne. Lecz w zeszłym roku wzięli kredyt hipoteczny na dwupokojowe mieszkanie w nowym bloku na Mokotowie. A w tym roku sprzedaż Sławka spadła, premie przycięto. Łucję też ograniczono w premiach. Spłacać kredyt jeszcze wychodziło, ale o wakacjach nad Bałtykiem czy nowych telefonach już nie mogło być mowy.
Miesiąc temu Łucja delikatnie zasugerowała, by obaj trochę przycięli prywatne wydatki. Sławek obraził się, napuchnął się jak dziecko, ale zdawało się, że przemyślał sprawę. I tak oto wydał decyzję przyciąć tylko jej wydatki.
Łucja wzięła telefon, chciała zadzwonić do siostry, lecz się poddała. Nie było sensu jeszcze bardziej się obciążać. Lepiej sprzątać praca fizyczna zawsze pomagała uspokoić się.
Dwa dni minęły w napiętej ciszy. Sławek udawał, że nic się nie stało. Łucja gromadziła gniew, jak śnieżny kula, uparta tocząc go przed sobą. Trzeciego wieczoru, przy kolacji, Sławek znów wziął się za swoje.
Łucjo, co myślisz? O wydatkach?
Widelec dzwonił w talerzu. Łucja podniosła wzrok na męża.
Dlaczego to tylko ja mam ograniczyć wydatki? Twoja wspinaczka i inne przyjemności nie zamierzasz dotknąć, rozumiem?
To zupełnie inna sprawa! Sławek odłożył sztućce. Ja wydaję pieniądze na siebie, więc to wspólne. A Ty je po prostu wyciągasz na bok!
Wspólne? Łucja ledwo nie udusiła się od oburzenia. Co mam wspólnego z twoją wspinaczką? A ile miesięcznie wydajesz na Borysa, zapomniałeś?
To dla mojego zdrowia! A Borys członek rodziny!
A moja mama i siostra z dzieckiem nie są członkami rodziny?
To nie nasza rodzina!
Łucja odciągnęła się na oparcie krzesła, splecła dłonie na piersi.
Dobrze. Czy będziesz szczęśliwy, jeśli zacznę wydawać sześćdziesiątsiedem tysięcy złotych miesięcznie na spa, kosmetologów, masaże?
Sławek podskoczył tak gwałtownie, że prawie przewrócił krzesło.
To sabotaż! Nigdy tak nie robiłaś! Mówisz to tylko złośliwie! Mam potrzebę sportu, rozumiesz? Potrzebę!
A ja mam potrzebę pomagać bliskim! I wciąż wydaję na to mniej niż ty na siebie!
To inna sprawa!
Jak to? Łucja wstała od stołu. Wyjaśnij mi, co twój trener boksu ma wspólnego z moją siostrzenicą, której potrzebne są podręczniki do szkoły?
Nie przeginaj! Proszę tylko rozsądnie podejść do wydatków!
Rozsądnie to znaczy, że oszczędzam tylko ja?
Stali po przeciwnych stronach stołu, niczym bokserzy w ringu. Borys zaniepokojony podszedł do właściciela, przycisnął mordę w kolano.
Po prostu twoje wydatki nie przynoszą nam pożytku!
A twoje? Co zyskuje nasza rodzina, że wspinasz się po ścianach jak człowiekpająk?
Sławek zaróżowiały się, odwrócił się i poszedł do sypialni, trzaskając drzwiami. Łucja została przy zimną kolacji.
Rano zadzwoniła Natalia.
Łucjo, wiem wszystko. Sławek do mnie dzwonił.
Co? Kiedy?
Wczoraj wieczorem. Powiedział, że macie kłopoty, poprosił, żebym nie brała od ciebie pieniędzy. Natalia, nie kłóćcie się przez nas. Damy radę.
Natalia, to już nie o pieniądzach. To zasada. On chce, żebym pracowała na kredyt, jedzenie, jego przyjemności i psa. A moja rodzina ma się kręcić, jak chce.
Łucjo, może pogodzicie się, jakoś ustalicie?
O czym się godzić? Żebym stała się darmową służką?
Po rozmowie z siostrą Łucja podjęła ostateczną decyzję tak dalej nie może.
Wieczorem, ledwie Sławek przekroczył próg, spotkała go w przedpokoju.
Mamy teraz oddzielny budżet.
Co? mąż nawet kurtki nie zdążył zdjąć. Łucjo, nie bądź głupia!
Mam dość kłótni. Teraz każdy płaci swoją połowę kredytu, rachunków, jedzenia. Reszta kto na co chce.
To nie fair! Zawsze mieliśmy wspólny budżet!
A to już dawno trzeba było zmienić!
Sławek próbował kłócić się, krzyknął, że niszczy rodzinę, że tak nie można. Łucja nie ustępowała. Następnego dnia otworzyła oddzielną kartę, przelała na nią swoją wypłatę.
Pierwszy tydzień Sławek trzymał się dumnie. Drugi zaczął narzekać, że musi oszczędzać. W połowie miesiąca skończyły mu się pieniądze musiał pominąć dwa treningi, a Borysowi kupić tańszą karmę.
Łucjo, może już wystarczy? podszedł, gdy ona gotowała sobie kolację. Dlaczego zachowujesz się jak dziecko?
Zachowuję się jak dorosła osoba, która samodzielnie zarządza swoimi pieniędzmi.
A my jesteśmy rodziną! Łucjo
Rodzina. Ale to nie znaczy, że oddam ci dostęp do moich pieniędzy.
Sławek zgrzytnął zębami i odszedł.
Minął kolejny miesiąc. Relacje pogarszały się. Prawie nie rozmawiali, spali w różnych pokojach Sławek przeniósł się na kanapę w salonie. Borys błąkał się między właścicielami, jęczał nocą. W dniu wypłaty Sławek wywołał scenę.
Przestańcie ten cyrk! Przywróćmy wspólny budżet! Jak dawniej!
Po co? Łucja dalej malowała paznokcie.
Brakuje mi pieniędzy!
Zmniejsz wydatki.
Nie mogę zrezygnować ze sportu! To moje zdrowie!
A ja nie mogę zrezygnować z pomocy rodzinie. Sumienie mi nie pozwoli.
Co za sumienie?! Sławek podniósł głos. Jesteś egoistką! Myślisz tylko o sobie!
Łucja powoli wstała, spojrzała mężowi w oczy.
Jestem egoistką? Ja, co dzielę się z bliskimi? A ty, co myślisz tylko o mięśniach i rozrywce altruista?
Nie ma po co ci mój wkład! Bezużyteczna!
A co z tobą? Skaczesz po ścianach, karmisz psa?
Po co w ogóle się z tobą żeniłam?
Łucja odwróciła się, poszła do sypialni. Wyciągnęła walizkę, zaczęła pakować rzeczy. Sławek stał w drzwiach.
Co robisz?
Wyjeżdżam do siostry. Mam dosyć.
Łucjo, poczekaj, porozmawiajmy spokojnie
O czym rozmawiać? Sam powiedziałeś, że jestem bezużyteczna. Po co ci bezużyteczna żona?
Zamknęła walizkę, przeszła obok sparaliżowanego męża. Borys jęknął, patrząc za nią.
U Natalii w jednopokojowym mieszkaniu było ciasno ona, Łucja i mała Maja. Ale spokojnie. Nikt nie wymagał rozliczeń, na co przeznaczono wypłatę. Nikt nie nazywał jej bezużyteczną.
Po tygodniu Łucja złożyła pozew o rozwód. Sławek dzwonił, pisał, nawet przyjechał do Natalii nie wpuszczono. Błagał, by wróciła, obiecywał zmianę. Łucja już podjęła decyzję.
Mieszkanie sprzedano szybko dobra dzielnica, świeży remont. Podzielono po połowie, tak samo sprzęt, meble. Borysa Sławek zabrał ze sobą. Na swoją część Łucja wzięła kredyt na małe jednopokojowe mieszkanie w starym, ale przytulnym domu. Trzeba było tam zrobić jedynie kosmetyczny remont, a nikt nie zaglądał jej do portfela.
W pierwszym miesiącu po przeprowadzce odprowadziła mamę do sanatorium dawno obiecywała, a nigdy nie udało się. Natalii z Mają kupiła nowy laptop do nauki. Sobie karnet do dobrej siłowni z basenem. Wieczorem Łucja zasiadła przy ulubionej herbacie. Na telefonie czekała nieodczytana wiadomość od Sławka coś o tym, że zrozumiał swoje błędy, chce się zmienić. Usunęła ją, nie odpowiadając.
Małe mieszkanie było tylko jej. Pieniądze tylko jej. Teraz mogła nimi zarządzać, jak uważała. Bez patrzenia na cudze treningi, psy i opinie, co jest słuszne, a co nie.
