Jagoda stała przy oknie i patrzyła, jak deszcz uderza o parapet. Za jej plecami słychać było ciche kroki męża, który krążył po mieszkaniu z telefonem w dłoni. Od trzech godzin rozmawiał z kimś, ale mówił tak cicho, że nie dało się zrozumieć słów.
Krzysiu, co się stało? nie wytrzymała, odwracając się do niego. Jesteś cały dzień poddenerwowany.
Krzysztof zatrzymał się na środku pokoju i spojrzał na żonę z poczuciem winy. W dłoni wciąż trzymał telefon, na ekranie którego migały jakieś wiadomości.
Jago, muszę ci coś powiedzieć zaczął niepewnie. Tylko nie denerwuj się od razu, dobrze?
Serce Jagody ścisnęło się. Po osiemnastu latach małżeństwa znała każdą jego intonację. Tego tonu używał tylko przed poważnymi rozmowami.
Mów już usiadła na krawędzi kanapy.
Mama wraca.
Jak to wraca? Jagoda spojrzała na niego z niedowierzaniem. Skąd?
Z Krakowa. Od Grażynki. Pokłóciły się i teraz mama chce wrócić. Do nas.
Jagoda poczuła, jak po plecach przebiegł jej dreszcz. Halina Kowalska, teściowa, wyprowadziła się do młodszej córki pół roku temu po kolejnej kłótni w ich rodzinie. Wtedy Jagoda myślała, że w końcu będzie mogła spokojnie żyć we własnym mieszkaniu, nie oglądając się na czyjeś zdanie w każdej sprawie.
Krzysiu, nie powiedziała stanowczo. Przecież się umawialiśmy. Pamiętasz, co było ostatnim razem?
Jago, to moja matka Krzysztof usiadł obok żony. Nie ma gdzie pójść.
Ma swoje mieszkanie!
Tam teraz są lokatorzy. Mama wynajęła je na długi okres, gdy wyjeżdżała. Umowa do końca roku.
Jagoda zamknęła oczy i próbowała się uspokoić. Przypomniała sobie te niekończące się miesiące, gdy teściowa mieszkała z nimi. Ciągłe uwagi o gotowaniu, sprzątaniu, wychowywaniu dzieci. Krytykowanie każdego jej kroku, każdej decyzji.
A co się stało z Grażyną? zapytała.
Nie wiem dokładnie. Mama tylko powiedziała, że nie może tam dłużej zostać. Nie dogadała się z zięciem.
I jak długo planuje u nas zostać?
Do końca roku, aż zwolni się jej mieszkanie.
Jagoda wstała i przeszła się po pokoju. Cztery miesiące. Całe cztery miesiące życia z osobą, która uważała ją za niegodną swojego syna.
Krzysiu, nie dam rady powiedziała, zatrzymując się przed mężem. Nie przeżyję tego jeszcze raz.
Jago, proszę wziął ją za ręce. Ona się zmieniła. Pół roku życia z obcymi ludźmi wiele ją nauczyło.
Twoja matka nigdy się nie zmieni. Zawsze będzie widziała we mnie źródło wszystkich problemów tej rodziny.
Krzysztof milczał. Wiedział, że żona ma rację. Matka rzeczywiście nigdy nie zaakceptowała Jagody, doszukiwała się w niej wad tam, gdzie ich nie było.
Kiedy przyjeżdża? zmęczonym głosem zapytała Jagoda.
Jutro rano.
Jutro? Jagoda aż podskoczyła ze zdziwienia. Krzysiu, zwariowałeś? Dlaczego nie powiedziałeś wcześniej?
Dopiero dzisiaj zadzwoniła. Mówi, że już kupiła bilet.
Wspaniale Jagoda pokręciła głową. Więc nawet nie zamierzała pytać o zgodę. Po prostu postawiła nas przed faktem.
Jago, co miałem zrobić? Powiedzieć matce, żeby spała na dworcu?
Mogła zatrzymać się w hotelu. Albo u jakichś przyjaciółek.
Nie ma pieniędzy na hotel. A przyjaciółki Sam wiesz, jaki ma charakter.
Jagoda doskonale wiedziała. Halina Kowalska zdążyła pokłócić się ze wszystkimi sąsiadami i znajomymi. Zawsze niezadowolona, zawsze krytykująca.
Wieczorem przy kolacji powiedzieli dzieciom. Czternastoletni Tomek wzruszył ramionami dla niego babcia była po prostu babcią, która czasem dawała kieszonkowe, a czasem się złościła. Ale jedenastoletnia Zosia zmarszczyła brwi.
Znowu będzie mówić, że źle odrabiam lekcje? zapytała dziewczynka.
Zosieńko, babcia chce dla ciebie dobrze próbował wytłumaczyć ojciec.
To niech chce z daleka mruknęła córka, a Jagoda ledwo powstrzymała uśmiech.
Następnego ranka Jagoda specjalnie wstała wcześniej i przygotowała śniadanie. Chciała, żeby teściowa od razu zobaczyła, że w domu panuje porządek, że jest dobrą gospodynią. Choć wiedziała, że to bezcelowe Halina i tak znajdzie powód do narzekań.
O wpół do jedenastej rozległ się dzwonek do drzwi. Krzysztof pobiegł otworzyć, a Jagoda została w kuchni, nerwowo wycierając i tak już czyste talerze.
Krysiu, synku mój! rozległ się głos teściowej z przedpokoju. Jak ja się stęskniłam!
Mamo, wejdź, wejdź. Jak podróż?
Okropnie. W pociągu było duszno, klimatyzacja nie działała. A w naszym przedziale jakiś pijak się tłukł, całą noc hałasował.
Jagoda wzięła głęboki oddech i wyszła do przedpokoju. Halina Kowalska stała otoczona torbami i walizkami. Było ich tak wiele, że wyglądało to na przeprowadzkę na stałe.
Witam, Halino powiedziała grzecznie Jagoda.
Teściowa odwróciła się do niej i zmierzyła ją krytycznym spojrzeniem.
No witaj odpowiedziała sucho. Schudłaś jakoś. Chorowałaś?
Nie, nie chorowałam.
Dziwne. Twarz jakaś zmęczona. Pewnie znowu się odchudzasz. A potem dziwisz się, że mąż nie zauważa.
Jagoda zaci
