— A więc, stop! On przejadał moje pieniądze, a teraz ja mam mu jeszcze coś być winna? Z jakiej racji?
— To twój ojciec! — wyrzuciła z siebie mama.
Kinga uniosła brwi tak wysoko, że czoło pokryło się zmarszczkami jak harmonijka. Matka patrzyła jej prosto w oczy, skrzyżowawszy ręce na piersi. W kuchni było duszno i gorąco. Brakowało powietrza. Zupełnie jak w ich relacji.
— Ojciec zostawił mi połowę mieszkania. A ten człowiek jest dla mnie obcy — odpowiedziała spokojnie.
— Ależ musisz to zrozumieć — odparła Halina. — Mieszka tu od dziesięciu lat. Też wnosił swój wkład w to mieszkanie. Pomagał, jak tylko mógł.
Kinga aż prychnęła, ledwo powstrzymując szyderczy śmiech.
— Pomagał? Kiedy niby pomagał, mamo? Kiedy stał przy kuchence i wygłaszał mi wykłady o tym, jak smażyć dla niego ziemniaki, choć sam nawet jajecznicy nie potrafi przyrządzić?
— Może nie w sensie finansowym — bąknęła matka. — Ale przecież jest częścią rodziny. Sama nazywałaś go tatą.
Kinga wbiła wzrok w magnesy na lodówce. Wisiały tam jeszcze te stare, z widokami różnych miast, kupione podczas rodzinnych wyjazdów z ojcem. W pewnym momencie kolekcja przestała się powiększać. Gdy w domu zamieszkał Tadeusz, wycieczki odeszły w zapomnienie.
— Raz tak cię nazwałam, żebyś się nie martwiła — cicho przyznała Kinga. — Miałam czternaście lat. A on potem wymachiwał tym jak flagą.
W głowie pojawiło się nieproszone wspomnienie: Kinga wraca do domu, paląc się ze wstydu i złości. Cała paczka poszła do kina, a jej nie puścili. Tadeusz oświadczył, że „dziewczyna powinna siedzieć w domu, a nie się włóczyć”.
— Ale dlaczego? Wszyscy idą! Ja też chcę!
— Słuchaj, Kinga. Za moich czasów dzieci nie dyskutowały z rodzicami. Za takie wygłupy dostawało się pasem.
Nie podniósł głosu, ale wypowiedział to w taki sposób, że miała gulę w gardzie do samej nocy. Kinga wtedy nie płakała. Leżała na łóżku, wtulona w poduszkę, i słyszała, jak w sąsiednim pokoju mamrocze coś pod nosem.
— Rozpuściłaś ją. Wyrosła na księżniczkę. Tylko pieniądze na nią lecą, a pożytku zero. Za moich czasów… — mówił do matki.
Kinga zaciKinga spojrzała na klucze w dłoni i zrozumiała, że w końcu jest wolna.
