**Zdrada w nowym domu**
Wojciech i Kinga pobrali się i wprowadzili do nowego mieszkania na przedmieściach Poznania. Oboje byli szczęśliwi – urządzali wnętrza, tworzyli przytulny kąt, snując plany na przyszłość. Minęło pół roku, gdy niespodziewanie odwiedzili ich rodzice Wojtka. Na początku dziwnie spoglądali na Kingę, ale prawdziwa burza wybuchła przy kolacji, po kilku kieliszkach wódki.
— Po coś przyprowadził tę dziewczynę? – warknęła teściowa.
— Jak to? Jestem jego żoną! – oburzyła się Kinga, czując, jak krew uderza jej do twarzy.
— Żoną? – parsknęła śmiechem kobieta, a w jej głosie brzmiała pogarda. — Jaka ty żona? Nie żartuj! Wojtek ma już żonę i dwoje dzieci. Nasze wnuki! A ty kim jesteś? Przyjechałaś po mieszkanie?
Kinga spojrzała na męża, lecz ten tylko spuścił wzrok i szepnął:
— Jedź do mamy, ja to ogarnę. Jutro rano ich odstawię.
Gdy Kinga skończyła osiemnaście lat, matka zaczęła mówić o zamążpójściu. Nie naciskała, ale się niepokoiła – córka zbyt wiele czasu spędzała w domu z książkami. Dziewczyna nie była odludkiem – w szkole i na studiach udzielała się aktywnie, lecz zaloty chłopaków odrzucała. Wolała zanurzyć się w kolejną powieść niż biegać na randki. Matka bała się, że Kinga na zawsze zostanie sama.
Po studiach Kinga znalazła pracę jako menedżerka, ale jej życie się nie zmieniło: dom, praca, dom. Wtedy rodzice postanowili, że czas, by zamieszkała samodzielnie. Dawno kupili dla niej trzypokojowe mieszkanie w starym bloku i wynajmowali je. Po remoncie wręczyli Kingi klucze, w praktyce wypędzając ją z rodzinnego domu.
Czuła się zdradzona. Jak można tak po prostu wyrzucić córkę? Lecz życie zmusiło ją do przystosowania się. Nie lubiła sprzątać dużego mieszkania ani chodzić na zakupy – aż pojawił się Wojtek. Wziął na siebie domowe obowiązki i tym skradł jej serce.
Gdy przedstawiła go rodzicom, matka zmarszczyła brwi. Marzyła o zięciu z wyższym wykształceniem i własnym mieszkaniem. Wojtek, mechanik samochodowy, wynajmował pokój w akademiku niedaleko. Ojciec tylko westchnął:
— Zobaczymy, jak będzie.
Wojtek kochał Kingę i to się liczyło. Ślub był skromny – byli tylko jej rodzice. Jego rodzice z dalekiej wsi nie przyjechali, a młodzi odkładali wizytę u nich w nieskończoność.
Rok później para zaczęła myśleć o dzieciach. Wojtek zaproponował sprzedać stare mieszkanie bez windy i kupić nowe, w nowoczesnym bloku, choćby na obrzeżach miasta.
— Jak z dzieckiem i wózkiem będziesz się tłuc na piąte piętro? – przekonywał.
Kinga się zgodziła, choć matka protestowała. W dzień podpisania umowy Wojtek trafił do szpitala z zapaleniem wywKinga spojrzała przez okno na padający śnieg, wiedząc, że żadna książka już nie uleczy jej samotności, bo zdrada to rana, którą czas goi, ale nigdy nie zabliźni do końca.
