Katarzyna pędziła przez zatłoczone ulice Wrocławia do swojego drugiego mieszkania, ściskając kierownicę aż do bólu w palcach. Jej serce waliło z gniewu: sąsiedzi znowu skarżyli się na brata męża, który przemienił jej spadek w melinę. Ale to, co odkryła, wchodząc do środka, okazało się ciosem prosto w serce. Brat męża wyjawił jej straszną prawdę o niewierności małżonka, a jej świat właśnie się walił. Katarzyna stanęła przed wyborem, który rozdzierał jej duszę: wybaczyć zdradę czy rozpocząć życie od nowa.
— Kasia, to przecież mój brat, nie ma gdzie mieszkać — przekonywał ją mąż Tomasz, gdy wszystko się zaczynało. — Z Agatą się rozwodzi, gdzie ma iść?
— Nie chcę wpuszczać Marka do mieszkania po babci — sprzeciwiła się niepewnie Katarzyna.
— Nic nie zniszczy — nalegał Tomasz. — Nie może przecież wrócić do rodziców?
— A dlaczego nie? — złapała się tej myśli.
— Facet ma czterdzieści pięć lat, wstyd mieszkać z rodzicami, a do tego ma swoje życie — Tomasz spojrzał na żonę błagalnie.
— Dobrze, niech mieszka, ale jeśli sąsiedzi znowu poskarżą się, wyrzucę go! — Katarzyna ustąpiła po długim milczeniu.
— Wszystko będzie dobrze! — ucieszył się Tomasz, zacierając ręce.
Tomasz miał własne plany co do mieszkania. Pod pozorem „pomocy bratu” chciał wykorzystać je do spotkań z kochanką, o której jego trzydziestoczteroletnia żona nie miała pojęcia.
— Zaraz zabiorę Marka, niech się ucieszy! — wykrzyknął Tomasz, wyrwał klucze i wybiegł z domu.
— Tak się spieszy, jakby sam się tam wprowadzał — zaśmiała się cicho Katarzyna i zabrała się za swoje sprawy.
Tomasz wrócił dopiero po trzech godzinach. Katarzyna, zobaczywszy światła reflektorów, wybiegła na podwórko.
— Gdzie ty tak długo byłeś? Już chciałam cię szukać! — powiedziała półżartem.
— Pokazywałem Markowi mieszkanie — wymijająco odpowiedział Tomasz, ukrywając prawdziwy powód.
— Słuchaj, a on będzie płacił za prąd i wodę? — nagle zapytała Katarzyna.
Tomasz zawahał się, jego wzrok zaczął błądzić. Nie rozmawiał o tym z bratem.
— Wiesz, jakoś nieswojo brać pieniądze od rodzonego brata, zwłaszcza teraz, gdy ma tak trudno — odparł z wyrzutem. — Za mieszkanie i tak płacimy, on dużo nie nabije.
Katarzyna, ulegając namowom, zgodziła się, że branie pieniędzy od rodziny byłoby nietaktem. Ale gdy tylko Marek się wprowadził, mieszkanie zamieniło się w chaos. Dniem i nocą rozbrzmiewała głośna muzyka, zbierali się hałaśliwi goście, przychodziły różne kobiety, słychać było krzyki i kłótnie. Sąsiedzi zaczęli wzywać dzielnicowego, ale ten tylko wystawiał mandaty, nie mogąc uciszyć lokatora.
Marek poskarżył się bratu na problemy.
— Sąsiedzi mnie dopadli — powiedział. — My siedzimy cichoKatarzyna zamknęła oczy, czując, jak każdy kolejny dzień w tym małżeństwie staje się nie do zniesienia.
