Początkowo nasza rodzina mieszkała w drewnianym starym domu. Potem lokalne władze zburzyły go i dały nam dwupokojowe mieszkanie. Babcia postanowiła zamieszkać na wsi, więc mieszkanie przeszło w całości na mamę i tatę.
I wtedy się urodziłam…
Moi rodzice postanowili postąpić słusznie i podzielili mieszkanie w trzech równych częściach: mama, tata i ja.
Lata mijały. Wyszłam za mąż i sama zostałam matką. Wzięliśmy kredyt hipoteczny, ale zdaliśmy sobie sprawę, że nie stać nas na niego. Wówczas wymyśliłam rozwiązanie – sprzedać rodzicom moją część dwupokojowego mieszkania i spłacić przynajmniej część długu.
Zaproponowałam mamie i tacie, że mogą wykupić mój udział lub sprzedać mieszkanie i podzielić się pieniędzmi.
Zaczęli na mnie krzyczeć. Powiedzieli, że sami zapracowali na to mieszkanie, więc nie zamierzają go sprzedawać. Skoro nie potrafię samodzielnie rozwiązać kwestii finansowych, to jest to mój problem. A zresztą, powinnam była poszukać sobie bogatego męża.
Mój mąż nie jest leniwy. Pracuje całą dobę, aby zapewnić byt naszej rodzinie. Odłożyliśmy tą sprawę na jakiś czas, a pół roku później znów podpowiedziałam, że chcę sprzedać swój udział. Ponownie pojawiło się oburzenie.
W domu mąż zadzwonił do znajomego pośrednika nieruchomości i dowiedział się, co możemy zrobić.
Po tym wydarzeniu, sam poszedł do rodziców i poprosił mnie o pozostanie w domu. Nie mógł się z nimi dogadać, więc zaproponował, że sprzeda mój udział obcym ludziom. Cóż, jeśli to nie zadziała, to będziemy musieli znaleźć inne metody.
– Jeśli sprzedasz swój udział, nie będziesz miała rodziców! – Moja matka mi powiedziała.
W końcu zrobiłam tak, jak radził mój mąż. Oczywiście, natychmiast stałam się wyrzutkiem, teraz jestem sierotą z żyjącymi rodzicami.
