Ta historia miała miejsce prawie 12 lat temu. W jednej z kamienic wszyscy mieszkańcy słyszeli płacz dziecka. Dziecko płakało przez kilkanaście godzin i słyszeli, że płacz dochodzi z mieszkania znajduyjącego się na drugim piętrze. Wielokrotnie pukali i dzwonili do drzwi tego mieszkania, ale nikt nie otwierał i wynikało z tego, że w środku jest tylko to małe, płaczące dziecko. W końcu sąsiedzi zadzwonili po pomoc. Na wezwanie przyjechali funkcjonariusze policji – mężczyzna i kobieta – a potem dojechała karetka i straż pożarna. Trzeba było wyważyć drzwi, aby wejść do mieszkania.
Kiedy weszli do środka, całe mieszkanie było w nieładzie, wszędzie walały się jakieś rzeczy. Na brudnej i poklejonej podłodze siedziała na oko roczna dziewczynka. Dziewczynkę zabrano do szpitala na badania ale już na pierwszy rzut oka widać było, że jest bardzo wycieńczona.
– Jak to nie zmieniasz nazwiska?! – teściowa zaczęła krzyczeć na cały Urząd Stanu Cywilnego
Policja próbowała znaleźć biologicznych rodziców dziecka albo jakiś jego opiekunów, jednak bez skutku. Mała dziewczynka trafiła więc do domu dziecka. Para policjantów, która ją znalazła, bardzo często odwiedzała ją w sierocińcu, jednocześnie budując z nią więź. Mężczyzna i kobieta prywatnie byli ze sobą i chcieli razem założyć rodzinę, więc podjęli decyzję o tym, by założyć rodzinę.
Tak mała Patrycja znalazła rodziców, którzy naprawdę ją kochali i troszczyli się o nią. Dzięki wsparciu i trosce nowej rodziny, Julia wyrosła na bardzo mądrą i dobrą kobietę. Zyskała zawód i potem była bardzo ceniona w swojej profesji i w pewnym sensie nawet sławna. Nagle, nie wiadomo skąd, jej biologiczni rodzice znaleźli do niej kontakt. Chcieli się spotkać, ale ona nie chciała ich znać po tym, jak ją zostawili. Wolała swoich adopcyjnych rodziców, którzy dali jej miłość i ciepło, jakiej nie dali jej biologiczni rodzice.
